تاریخ 1395/09/13 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
يادداشت
«مشق روز» - شماره 136
   نويسنده : سيد‌رضا اکرمي

1- اربعين امام حسين(ع) با راه‌پيمايي و همايش شکوهمند 20 ميليوني سپري شد و داعش زهر و عقده خود را در يک پمپ بنزين با يک تانکر انفجاري بر سر زائران ايراني، افغاني و عراقي خالي کرد و عده بسياري را به شهادت رساند. در جمعه بعد از اربعين در قطار مسافربري سمنان و آذربايجان شرقي، سانحه‌اي رخ داد که زائران حضرت رضا(ع) را در هفت‌خوان دامغان به کام مرگ کشاند و فاجعه ديگري رخ داد و حادثه هلي‌کوپتري که بيمار قلبي را مي‌خواست به بيمارستان برساند، در درياي خزر غرق شد، حادثه پشت حادثه، راستي جهان کانون بلا و ابتلاء است و به تعبير قرآن «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ في کَبَدٍ» «وجعلنا بعضکم لبعض فتنه اتصبرون» آزمايش براي افراد بشر رخ مي‌دهد، تا شکيبايي و مقاومت معلوم گردد. در جريان اين حوادث، وفات عالم جليل‌القدر و عظيم‌المنزله و فقيه صبور آيت‌الله العظمي سيد عبد‌الکريم موسوي اردبيلي رحمت‌الله رخ داد و شخصيتي که تابلو دوران رضا خان پهلوي و محمد‌رضا پهلوي و درک‌کننده 38 سال دوران شکوهمند جمهوري اسلامي «1303 تا 1395» شمسي از خطه اردبيل بود. مطالعه تاريخ بالاي 90 سال ايشان که بيماري‌ها و کسالت‌هاي متعدد پيدا کرد، در خور دقت و شايان توجه مي‌باشد.

2- مرحوم آيت‌الله سيد‌عبدالکريم موسوي اردبيلي را در خيابان نصرت در جوار مسجد اميرالمومنين و امامت مسجد به همراه حجت‌الاسلام والمسلمين دکتر حسن روحاني و مرحوم هاشمي نجف‌آبادي و بنده در درس 2 روز در هفته در منزل ايشان طرف صبح ديدار داشتم و جلد چهارم اسفار را مي‌خوانديم و در ضمن اين درس، مباحث تفسيري و سياسي و اجتماعي داشتيم و گاهي توفيق مي‌شد که وفيات و يا اعياد را در مسجد، سخنراني مي‌کرديم و جدا فرصت گرانبهايي بود. در ضمن اين درس مي‌يافتيم که معظم‌له با ديگر دوستان چون آيت‌الله بهشتي و استاد مطهري و دکتر باهنر و دکتر مفتح، به فيش‌برداري درباره مسائل مختلف اسلامي مي‌باشند و مباحثه دارند. اين موضوع به نوعي خط دادن ما به مباحث روز بود. روزي فرمودند يک يهودي از من درباره آيه شريفه « يسئله من فى السموات و الارض کل يوم هو فى شان» توضيحي خواست و از اين آيه «حرکت جوهري» در فلسفه را برداشت مي‌نمود و اثبات «جهان ناآرام جهان» را اعلام مي‌داشت و يا درباره آيه شريفه « إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا، لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا، فتح آيه 1 و 2» صحبت شد که منظور از «ذنب» در آيه، آثار و تبعات اجتماعي مي‌باشد که به برکت صلح حديبيه و فتح مکه، همه يافته‌‌ها و توطئه‌هاي مردم مکه عليه مسلمانان پايان مي‌يابد و جاده اسلام‌پذيري صاف و سهل مي‌شود و رسول اکرم(ص) ديگر دغدغه‌اي از قريش و مکه نخواهد داشت.

3- مرحوم آيت‌الله موسوي اردبيلي اهل قلم بود و اهل تاليف و اهل تدريس و پس از پايان دادن به مسئوليت در قوه قضائيه به تدريس فقهي در مسائل «فقه القضاء، فقه‌الشرکه و التجاره» پرداخت و نياز فقهي درس قضاوت را برآورده مي‌ساخت و درصدد برآمد چون آيت‌الله مهدوي که دانشگاه امام صادق را دائر نمود به دانشگاه مفيد روي آورد و در حوزه علميه قم، دانشگاه مفيد را پايه‌گذاري نمود و نيز مدارس متوسط مفيد را در تهران دائر نمود.

مرحوم اردبيلي در انقلاب اسلامي، يار امام بود و با مسئوليت‌پذيري انجام وظيفه نمود و با رهبري در تماس بود و همراه.


نسخه چاپي ارسال به دوستان