تاریخ 1390/10/21 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
نيايش

خدايا...پروردگارا...
کمکم کن که بتوانم پنچره دلم را رو به حقيقت بگشايم...
خدايا! ياريم کن که مرغ خسته دلم را که ديري است دراين قفس زنداني است،
در آسمان آبي عشق تو پرواز دهم
خدايا! پروردگارا! ياريم کن که شوق پرواز را هميشه در خود زنده نگه دارم.  
خدايا! شرمنده ام از زيادي گناهاني که انجام داده ام، شرمنده ام
خدايا! از قدرنشناسي خودم ، از اين که هر روز باعث ناراحتي تو مي شوم شرمسارم.
خدايا! چه بگويم از کدامين گناهم نزد تو طلب عفو کنم.
خدايا! به کدامين گناه اشک شرم از ديده جاري سازم .
هر وقت که خواستم زبان به حمد و ثنايت بگشايم اشک در ديدگانم جمع شد و بغض شرم و پشيماني از گناهان ديگر مجال سخن گفتن نداد.
خدايا! مرا از اين منجلابي که در آن گرفتار شده ام نجاتم ده به اين پرنده اسير پر و بالي ده تا خودش را از اين قفس رهايي بخشد
پس اي پروردگار بي همتا به لطف و کرم
خويش مرا از مرداب رهايي ده و تواني ده خويشتن را
از هرچه بدي است پاک کن


نسخه چاپي ارسال به دوستان