تاریخ 1394/05/07 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
يادداشت
محله‌هاي جنوب شهر سمنان را دريابيد
   نويسنده : محمد عليان

به راستي اگر شهرمان را با ديگر شهرهاي بزرگ و پهناور ميهن اسلاميمان مانند گيلان، فارس، آذربايجان، خراسان و... را مقايسه کنيم به محروميت اين ديار کهن و خاستگاه عارفان و شعراي نامي‌پي مي‌بريم که چندان توجهي به آن نشده است. مردم جنوب شهرمان به ويژه جوانان پرشور و نشاط که در پيروزي انقلاب اسلامي‌و جنگ تحميلي سهم به سزايي داشته و هر برگ از کارنامه درخشان اين دليرمردان نجيب سمناني در خط مقدم جبهه جنگ همچون خورشيد تابان بر تارک روزگاران و تاريخ مي‌درخشد از مناطق فقيرنشين و محروم همين مناطق جنوبي با اشتياق ملي، ميهني برخاستند که رشادت‌ها شجاعت‌ها و پايمردي‌ها آفريدند.

جوانان غيور جنوب شهر دوران پيروزي انقلاب اسلامي‌و جنگ تحميلي که امروزه با گذشت عمر قدي خميده و مويي سپيد دارند با کوله باري از خاطرات تلخ و شيرين هشت سال دفاع مقدس در انتظار مساعدت دولتمردان در جهت ساخت و ساز مجموعه ي ورزشي آرام و متين لب به خاموشي و سکوت دوخته اند، ولي متاسفانه ايثار و فداکاري و خدمات ارزنده اين مردان بي‌ادعا به مرور زمان به بوته فراموشي سپرده شده و کمتر کسي به خواسته‌هاي اجتماعي آنها يعني احداث ورزشگاه، استخر، سالن کشتي و... در مناطق محروم و مغبون جنوب شهر پاسخ مثبت مي‌دهد. در محدوده جهاديه که به خيابان حافظ منتهي مي‌شود و جمعيت زيادي اعم از بومي‌و غيربومي‌سکونت دارند غروب هر روز جوانان براي تخليه نيرو، نشاط قدرت جسماني و بدني روي چمن‌هاي پارک‌ها و بوستان‌ها که محل پرکردن اوقات فراغت خانواده‌ها و تفرج سالمندان و بازنشستگان مي‌باشد به کشتي گرفتن و زورآزمايي و قدرت نمايي مشغولند. با توجه به اينکه در منطقه بلوار پيروزي، جهاديه و... زمين‌هاي کشاورزي بائر بسياري وجود دارد که به علت کم آبي، خشک و فاقد استفاده عام و خاص از ساليان قبل تاکنون رها شده و محل تجمع نخاله ساختمان و... درآمده است، ولي جوانان آن حوالي انقلاب خيز که سرنوشت ميهن اسلاميمان را در ميادين جنگ زير خمپاره و مين معلوم مي‌کردند حدود دويست شهيد والامقام را در راه اسلام و قرآن هديه نموده فاقد يک باشگاه کشتي است که از سه دهه قبل تا امروز به ناچار ورزشکاران علاقمند به رشته کشتي در يک زيرزمين کم وسعت مسجدالنبي مشغول تمرين هستند.

چرا تاکنون مسئولين وقت به فکر چاره انديشي يعني احداث حداقل يک سالن کشتي براي اين منطقه فراموش شده نبودند؟ فراموش نکنيم که زمين‌هاي کشاورزي خشک و بي آب و علف در آن محدوده فراوان است و به صورت صحراي اسفبار و نفس گير خودنمايي مي‌کند. باشگاه کشتي جهاديه که در يک سالن کوچک و محقر خلاصه مي‌شود بارها و بارها ستاره‌هاي کشتي استان و کشور از همين مکان محروم برخاسته‌اند ولي متاسفانه نه اينکه کسي به فکر آن قهرمانان گمنام نبوده بلکه خواسته‌هاي ورزشي و اجتماعي آنها را هم ناديده انگاشته‌اند. آيا بهتر نيست به جاي خدمات دهي به کشورهاي همسايه به جوانان خود بهاء بدهيم؟

هر شهروندي کاملا آگاه است که هر مديري يک روز رفتني است ولي خدماتش به يادماندني است. محله‌هاي جنوب شهر اهالي جهاديه، چوبمسجد، لتيبار و... را دريابيم فقط رنجي که مي‌برند کمبود فضاي ورزشي است.

اگر نوجواني براي تمرينات ورزشي از جنوب شهر تا شمال شهر را طي کند هر روز هزينه گزاف اياب و ذهاب را بايد بپردازد که برخي از خانواده‌هاي تهي‌دست و کم درآمد از پرداخت آن مبلغ ناتوان هستند. بايد اين مشکل اساسي و مهم را در دستور کاري قرار داد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان