تاریخ 1393/12/21 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
فرشته طائرپور :
دوستان نگران نباشند، مديرعامل «خانه سينما» نخواهم شد

فرشته طائرپور که اين روزها مشغول داوري جشنواره‌ي فيلم انيميشن است درباره اين جشنواره، کارهاي بعدي و همچنين شايعاتي که درباره‌ي مديرعاملي خانه سينما مطرح است، پاسخ داد.

اين تهيه‌کننده سينما که در اين روزها به داوري در بخش بين‌المللي سيفژ ( مرکز بين‌المللي فيلمسازي براي کودکان) جشنواره پويانمايي مشغول است، در مورد اين جشنواره گفت: داوري در جشنواره پويانمايي شرايط تماشاي 174 انيميشن ممتاز کوتاه و بلند از سراسر جهان را براي من فراهم کرد. طي يکسال گذشته با سه تجربه داوري در فستيوال‌هاي انيميشن خانه سينما، بخش بين‌الملل فيلم‌هاي کوتاه سينماي جوان و جشنواره پويا نمايي کانون پرورش فکري، فرصت مغتنمي ايجاد شد تا تصوري نسبتا دقيق از دغدغه‌هاي فيلمسازان جوان و مجرب کشورهاي مختلف پيدا کنم.

اين نويسنده و تهيه کننده سينما اضافه کرد:درصد بالاي فيلم‌هايي که در آنها مرگ، جنگ، افسردگي، بيماري، معلوليت، ظلم، ترس و موضوعاتي از اين قبيل محور قرار گرفته‌اند هر آدمي را نسبت به وضعيت کنوني مردم جهان –به خصوص کودکان- نگران مي‌کند. کار از متهم کردن فيلمسازان به سياه‌نمايي‌هاي تعمدي گذشته و بايد باور کرد که جسم و روح ملت‌ها در شرايط نگران‌کننده‌اي قرار دارد. فيلم‌هاي مستند و کوتاه، از شفاف‌ترين آينه‌هايي هستند که مي‌توانند تصاوير واقعيت‌هاي يک جامعه را منعکس کنند و به مسئولان آن جامعه فرصت رصد کردن آسيب‌ها و دغدغه تلاش بدهند. سينماي انيميشن هر کشوري نيز مي‌تواند نمايانگر آرزوها، آرمان‌ها نگراني‌هاي مردم آن باشد. کاش حالا که نه سالن‌هاي سينما و نه رسانه ملي ما در نمايش اين آثار کار شايسته‌اي نمي‌کنند، شرايط ويژه‌اي براي نمايش اين فيلم‌ها، در طبقه‌بندي‌هاي مختلف، تعريف شود تا مردم از آنها محروم نمانند.

اين عضو سيفژ در مورد شيوه نمايش اين فيلم‌ها به خبرنگار ايسنا گفت:مکان‌ها و موقعيت‌هاي زيادي هستند که مردم در آنها زمان‌هايي را به انتظار مي‌گذرانند. فرودگاه‌ها، ايستگاه‌هاي اتوبوس و مترو، مطب پزشکان، فروشگاه‌هاي بزرگ و... حتي سالن‌هاي انتظار سينماها و تئاترها، مکان‌هاي بالقوه مناسبي براي نمايش فيلم‌هاي کوتاه، اعم از زنده و انيميشن هستند که به راحتي در يک هماهنگي بين سازماني مي‌توان آنها را به يک فرصت هنري، فرهنگي، آموزشي و ارتباطي تبديل کرد و از نتايج آن هم مردم و هم صنعت فيلمسازي را بهره‌مند کرد.

اين تهيه کننده سينماي کودک درباره کم‌کاري‌اش در عرصه فيلم هاي کودکان گفت: متاسفانه شرايط ساخت و اکران فيلم‌هاي کودکان طي چند سال گذشته ضريب ريسک توليد در اين عرصه را بسيار بالا برده است. اگرچه اکران موفق فيلم‌هاي «شهرموشها» و «کلاه قرمزي»، موفقيت‌هاي قابل اعتنايي را در اين زمينه رقم زده‌اند اما اينها استثنائاتي مجزا و پراکنده بوده‌اند که هم براي توليد و هم براي نمايش شرايط ويژه‌اي داشته‌اند و نمي‌توان از آنها بعنوان جريان نظام مندي در سينماي کودک ياد کرد. البته مطمئن هستم تعدادي از فيلمسازان کودک و نوجوان مانند خود من تمايل و انگيزه فعاليت در اين حوزه را از دست نداده‌اند و چنانچه با شرايط امني در اکران مواجه شوند دست به کار خواهند شد.

تهيه کننده «يکي بود ، يکي نبود» در مورد برنامه‌هاي بعدي خود گفت: يک فيلمنامه عروسکي براي کودکان و يک فيلمنامه زنده- تخيلي براي نوجوانان در «خانه ادبيات و هنر کودکان» آماده ساخت است که يکي از آنها در دوره آقاي جلوه نيز در فارابي به تصويب رسيد. براي سال 94 ان شاءلله با همکاري مرکز تئاتر کانون پرورش فکري، فيلم-تئاتر «گلنار» را بعنوان يک تئاتر بزرگ روي صحنه خواهم برد، براي اين کار در حال صحبت با کامبوزيا پرتوي بعنوان نويسنده و مسعود کرامتي بعنوان کارگردان هستم. سال‌هاست که دلم مي‌خواهد يک تئاتر کودکان از نوعي که بچه‌ها و خانواده‌هايشان براي ديدن آن صف ببندند را تجربه کنم، ضمن آنکه بازسازي قصه «گلنار» در يک اجراي صحنه بنظرم براي کودکان جذاب خواهد بود. اگر شرايط توليد فيلم هم فراهم شود و عمري باقي باشد يک کار سينمايي هم در سال آينده براي کودکان تهيه خواهم کرد. بيش از هروقت ديگر به ساختن آثاري شاد و ايراني براي کودکان اعتقاد دارم.

رئيس «کانون تهيه کنندگان فيلم ايران» در پاسخ به سئوال خبرنگار ايسنا در مورد شايعاتي که پيرامون مديرعاملي او در «خانه سينما» اين روزها مطرح است با خنده ادامه داد: بهتر است دوستان نگران نباشند، من مديرعامل خانه سينما نخواهم شد. البته مدت هاست که افراد و صنوف مختلفي درباره اين احتمال با من صحبت کرده‌اند اما جواب من به همه آنها اين بوده که گزينه‌هايي مناسب‌تر از من براي اين کار وجود دارند.

در کنار چنين دوستاني که با لطف بسيار از طريق جلسه و تلفن و پيامک سعي کردند مرا به اين امر راضي کنند، متاسفانه افرادي هم هستند که از وقوع چنين امري نگران و دست به کار شده‌اند و با تحريک رسانه‌ها و نشريات در اختيار شروع کرده‌اند به طرح و منتفي کردن چنين احتمالي. مي‌دانم چنانچه مديرعامل خانه سينما هرچه زودتر مشخص نشود، اين تلاش با بي‌اخلاقي ادامه خواهد يافت و فصلي از تهمت‌ها براي تخريب من آغاز خواهد شد.

اميدوارم هيئت مديره جديد در خانه سينما هرچه زودتر انتخاب خوب خود را به جامعه سينمايي معرفي کنند و اين قبيل دوستان را هم از تلاش بيهوده شان براي به اصطلاح سوزاندن گزينه اي چون من معاف کنند. تجربه يکي دو سال اخير ثابت کرده که براي خدمت به سينماي ايران لازم نيست که کسي مديرعامل يا عضو هيئت مديره آن باشد؛ مديرعامل خانه سينما هرکه باشد، در کنار و در خدمت او و هيئت مديره و همه صنوف سينمايي خواهم بود. براي انجام وظايف صنفي هم همين وظايف مالياتي سينماگران و رياست «کانون تهيه کنندگاني» برايم کافي است. رياست «کانون تهيه کنندگان فيلم ايران» را با توجه به شخصيت و جايگاه اعضاي آن در عرصه تهيه‌کنندگي در سينماي ملي ايران، با هيچ رياست ديگري عوض نمي‌کنم.


نسخه چاپي ارسال به دوستان