تاریخ 1393/10/28 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
قند پارسي
گزيده هايي از رساله ي تعريفات

«مرد» آنکه سخن به زبان گويد.  
«خسيس» آنکه ثروت فراوان داشته باشد.  
«کريم و بخشنده» آن که بر مال و مقام چشم نداشته باشد. 
«آدمي» آن که براي ديگران خير بخواهد.  
«دنيا» جايي که هيچ مخلوقي آسايش ندارد.  
«بهشت» جايي که بسياري آن را نمي بينند.  
«چشم طمع» ظرفي که هيچ گاه پر نخواهد شد.  
«پند دهنده» کسي که پند مي دهد و خود عمل نمي کند.  
«مال يتيم» آنچه بسياري آن را از شير مادر حلال تر مي دانند.  
«بدبخت» کسي که خرجش بيشتر از دخلش باشد. 
«مال حلال» چيزي که برخي مردم نمي خورند.  
«دانشمند» کسي که از تجارت و کسب چيزي نمي داند.  
«عاقل» کسي که غرق دنيا نخواهد شد.  
«ابله» کسي که اميد به خدا نداشته باشد.  
«بي مزه» تعارف بسيار کند.  
«چشم» دروازه ي دل.  


نسخه چاپي ارسال به دوستان