تاریخ 1393/09/15 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
سرمقاله
تامل در سخنان رئيس جمهور

« من پنج وزير به مجلس معرفي کردم اما اگر لازم بود 50 وزير معرفي مي کردم. ما از وعده هايي که داديم باز نخواهيم ايستاد .  دوران افراط و زمان امنيتي بودن به سر آمده است . ما در دوران وحدت، اتحاد و اعتدال و فضاي باز هستيم . . . »
 سخنان دکتر روحاني در استان گلستان، بسيار قابل تامل و داراي ابعاد مختلف است و جاي نقد  و تحليل جامع دارد. نخست اينکه چه پيش آمده که رئيس جمهور براي تصدي وزارتخانه اي پنج معرفي کرده است و اگر لازم مي شد اين شمار به عدد 50 مي رسيد. اين رابطه دولت و مجلس حاوي نکته ها و اسرار مگويي است و چرا باعث مي شود که عذر «فرجي دانا» ها را در وزارت علوم بخواهند و منطق و شخصيت و برنامه هاي استاد رشته پزشکي را در راس اين وزارت خانه ي بسيار حساس بپذيرند. که خوب ! هم داوري و هم تحليل آن به آينده مي ماند که خود وزير هم به گفته اي در مجلس، مشروط بر مسند نشسته است.  
اما در اين مقال، قصد نوشته، در وفاي به عهد رئيس جمهور حقوقدان به ميثاقي است که با ملت و حداقل با موافقان خود به هنگام انتخابات بسته است و از فحواي کلام ايشان پيداست که هم افکار عمومي را مي شناسد و هم مي خواهد به حساسيت افکار عمومي پاسخ دهد و به آنچه گفته است در اين دوره ي چهارساله، وفا کند. البته ممکن است که بعضي روزنامه ها « تيتر» بزنند و چنين القا کنند که رئيس جمهور به تمامي وعده هايش تاکنون عمل کرده و نکته اي را فروگذار نکرده است; يعني، در همين جا که ايستاده است، باز ايستد و کفايت دارد و ديگر جلوتر نرود. در حالي که رئيس جمهور محترم در رداي حقوقي چهارساله ي خود راههاي بسياري براي رفتن دارد و مي داند که با اعتدال و تدبير، بايد فضاي باز سياسي ايجاد کند; با جهان به تعامل برخيزد; پرچم وحدت و اتحاد برافرازد; حقوق از دست رفته ي ايران را در عرصه هاي بين المللي استيفا کند; آب رفته را در ناملايمات اجرايي به جوي بازگرداند; تورم افسار گسيخته را مهار نمايد; اختلافات فاحش دريافتي هاي غيرمتعارف را متعادل کند و اگر نمي تواند نفت را بر سفره ها بياورد خود سفره هاي بادبرده را به خانه ها و به صاحبانش برگرداند و کساني را به عنوان بازوان اجرايي، پيرامون خود بپذيرد که مشروعيت و اهليت کار و خدمت را داشته باشند و چنان نباشد که قوه ي قضايي کشور به اضطرار افتد و هزينه بپردازد و نزديکان و مقربان و خاصان را به احکام سنگين محکوم کند تا کوس رسوايي برخي مجريان را بر بام و در خودي و بيگانه بکوبند و دريافت هزينه ها را از کيسه ي مردم بي خبر و بي گناه بخواهند. 
رئيس جمهور ، قول داده است که در عرصه هاي سياسي و اقتصادي و گردشگري و علمي و . . . ما را به همان منزلتي برگرداند که بايسته ي آنيم و در سياست داخلي - هر چند وقفه اي در احقاق حقوق سياسي و شهروندي مردم ايجاد شده - آنچه بايد و ظرفيت قانوني است پاي بيفشرد و از موانع نهراسد و پاي پس نکشد هر چند که راه بس مخوف و مقصد بس بعيد باشد چون هم مصلحت بقاي نظام و کيان کشور و منافع و مصالح ملي و هم صلاح حال و آينده ي اوست و تاريخ منتظر است که در فتح باب خود از او به نيکي بنويسد و به نيکويي ياد کند.  
روحاني که به دنياي واقعيت ها وقوف دارد و از عالم خيال ، پرهيز ، هم در حوزه طي سلوک کرده و هم مدارج دانشگاهي را پيموده ، هم دنياي غرب را مي شناسد و هم با بايسته ها و راز و رمزهاي شرق آشناست ، هم جهان را مي شناسد و هم استعداد و نياز وطن را و مي داند که همه ي همانندان دلسوخته ي دين و کشور حاميان منطقي منطق و استدلال وي هستند بايد در عين شکيبايي و سنجيدگي ، مشي خود را ادامه دهد و به پيمان خود با مردم وفا کند و نگذارد که ظرفيت هاي حقوقي مردم مغفول بماند.   روحاني بايد به اين ظرافت ها بيش تر عنايت داشته باشد که حق ايران و ايراني هم در داخل و هم در گردونه ي سياست و حقوق بين المللي ، گرفتني است و مدبراني همچون « ظريف » در جامعه ي نخبه پرور ما کم نيستند پس آنان را که دغدغه ي اين مرز و بوم و دين و ملت دارند به ياري بخواهد و از سنگ رهگذران بيمي به دل راه ندهد و به ياد آورد که قوام و دوام و تداوم حکومتها به پاي بندي عهودي است که با مردم بسته اند و اراده ي مردمي است که مثل تخته هاي پولاد به هم پيوسته اند تا از برگزيدگان و برکشيدگان خود حمايت کنند .  

 


نسخه چاپي ارسال به دوستان