تاریخ 1398/08/21 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
اجراي آيين سنتي "تيک تيک پلادارک" در شهميرزاد

سرويس خبر

آيين‌هاي سنتي و ميراثي کهن "تيک تيک پلادارک" و "لال چو" به همت انجمن دوستداران ميراث فرهنگي شهميرزاد اجرا شد

دبير انجمن دوستداران ميراث فرهنگي شهميرزاد از احياي آيين سنتي "تيک تيک پلادارک" و "لال چو" و اجراي آن پس از سالها توسط انجمن دوستداران ميراث فرهنگي شهميرزاد خبر داد.

حامد علايي با اشاره به اينکه به همت اين انجمن مردم‌نهاد، شناسايي، احيا و معرفي آيين و رسومات سنتي در حال انجام است، گفت: يکي از ظرفيت‌هاي گسترش و جذب گردشگر به اين منطقه، احيا، حفظ و معرفي آداب و سنن قديمي ابا و اجدادي است که ريشه در باورهاي اعتقادي مردم شهميرزاد داد.

به گفته وي، به منظور معرفي اندوخته‌هاي فرهنگي منطقه و حفظ سنت‌ها و ميراث فرهنگي کهن مردم شهميرزاد، آيين‌هاي سنتي "تيک تيک پلادارک" و "لال چو" به همت اين انجمن اجرا و احياء شده است.

دبير انجمن دوستداران ميراث فرهنگي شهميرزاد با بيان اينکه برگزاري اين آيين سنتي که ريشه‌اي هزاران ساله در فرهنگ مردم دارد، تصريح کرد: متاسفانه به جهت مکانيزه شدن زندگي آيين‌هاي سنتي و رسم و رسوم‌هاي کهن به فراموشي سپرده شده بود و امروز با تلاش بي‌وقفه جوانان علاقمند منطقه مجددا احيا مي‌شود.

نويسنده کتاب شهميرزاد بهشت کوير در خصوص آيين‌هاي سنتي "تيک تيک پلادارک" و "لال چو" گفت:

بر اساس اعتقاد مردم شهميرزاد شوسزّه تيرما (شب سيزده) بر اساس تقويم و گاه‌شماري مرسوم در گذشته برابر است با دوازدهم آبان ماه که در غروب اين روز بعد از اذان و هنگامي که هوا تقريباً تاريک شده جوانان و نوجوانان و گاه بزرگترها با استفاده از وسايل و سرکردن چادر سر و صورت خود را پوشانده و به شيوده ناشناخته به خانه‌ها رفته و به در مي‌کوبند.

محمداسماعيل لاري افزود: جوانان و نوجوانان اکثراً در خانه‌هايي را مي‌زنند که چراغ سردرب آن روشن باشد و يا جلوي درب آن خانه آبپاشي شده باشد (اين بدين معني است که صاحبخانه خير مقدم مي‌گويد و آمادگي خود را اعلام مي‌دارد) و همراه با کوبيدن به در مي‌گويد (تيک تيک پَلا دارِکِ مَ) و چند بار تکرار مي‌کنند و صداي خود را هم عوض مي‌کنند بگونه‌اي که شناخته نشوند.

اين محقق و پژوهشگر آداب و رسوم شهميرزاد افزود: صاحبخانه مقداري از خوراکي‌ها را که قبلاً آماده کرده، به آنها مي‌دهد و بعضي اوقات صاحبخانه‌اي که مريض دارد از آنها طلب تبرک براي شفاي آن بيمار مي‌کنند و خوراکي هرچند که ناچيز باشد به او مي‌دهد و دعاي سلامت و شادي و برکت براي آنها مي‌فرستند.

به گفته وي، در آن شب اگر کسي در خانه بيماري دارد به افراد فاميل که از قبل هماهنگ شده برنامه‌ريزي مي‌کنند که مراسم بعدي که(لال چو) مي‌باشد را انجام دهند.

لاري تصريح کرد: آيين سنتي "لال چو" مراسمي است در صبح روزي که غروب آن شو سزّه بوده و پلادارک انجام مي‌شود به اجرا درمي‌ايد در اين روز جوانان به منزل بزرگترهاي فاميل و همسايه و يا خانواده رفته و با چوبي که در دست دارند به دست و پاي و بدن آن به آرامي مي‌زنند بدون اينکه حتي کلمه‌اي حرف بزنند و به خانه‌هاي ديگر مي‌روند که ويژگي اين مراسم اين است که زننده چوب به هيچ عنوان نبايد صحبت کند و به همين دليل به آن لال چو مي‌گويند.

اين نويسنده شهميرزادي تاکيد کرد: مردم شهميرزاد معتقدند رنج و بيماري با زدن چوب بيرون رفته و فرد سلامتي خود را باز مي‌يابند.

لاري خاطرنشان کرد: سنتها ريشه در فرهنگ هر مردم داشته که نکات دقيق و ظريف در آنها نهفته است، به همين دليل حفظ آن باعث دوام ارزش‌ها و معيارهاي فرهنگي مي‌شود.

به گفته وي، متاسفانه، بسياري از سنتهاي زيبا و پر ارزشي که ريشه در اعتقادات مردم ما دارد، دچار نابودي و فراموشي شده است، به طوري که شهميرزاد هم از اين تهاجم در امان نبوده بسياري از سنتها و آداب و رسوم گذشته اين ديار دچار طوفان زدگي فرهنگي شده است.

انجمن دوستداران ميراث فرهنگي شهميرزاد در سال 1381 به ثبت رسيده است.


نسخه چاپي ارسال به دوستان