تاریخ 1398/06/20 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
بزرگداشت هوشنگ کامکار در کانون ادبي زمستان

«هوشنگ کامکار» ديروز سرانجام تن داد به اينکه تجليل شود، آن هم بعد از اين همه سال، بعد از نيم‌قرن فعاليت در عرصه‌ي موسيقي، بعد از آنکه آن همه آدم، آن همه اصرار کردند تا برايش بزرگداشت بگيرند و او راضي نمي‌شد، سرانجام رضايت داد تا اينکه دوست‌داران و همکارانش گردهم آيند و از او بگويند.

«هوشنگ کامکار» (که از واژه‌ي استاد خوشش نمي‌آيد و البته نامش آن‌قدري بزرگ است که به اين چيزها نياز نداشته باشد) هم‌‌چنان يکي از فعال‌ترين موزيسين‌هاي ايراني است که مدام قطعه مي‌نويسد (يکي از ديگري شکوه‌مندتر) و از آن طرف تاليف مي‌کند و ترجمه مي‌کند و هم‌چنان شاگرد تربيت مي کند؛ از همه‌ي اينها مهم‌تر اين است که او بزرگ است و رسمِ بزرگي مي‌داند. همان‌قدر که بي‌پروا لب به نقد مي‌گشايد، يادش مي‌ماند که از جوانانِ با استعداد حمايت کند. يادش مي‌ماند که چگونه لب به تحسينِ استادانش بگشايد. او «شعر» را خوب مي‌شناسد و از مهم‌‌ترين آهنگ‌سازاني است که شاعرانِ معاصر را معرفي کرده است. کدام آهنگ‌ساز را مي‌شناسيد که از سهراب سپهري و شفيعي کدکني و بيژن جلالي و شاعرانِ کهن در آثارش به اندازه‌ي او استفاده کرده باشد؟ به همين خاطر است که در مراسمِ تجليلش همه آمده بودند از استاد «فرهاد فخرالديني» گرفته تا کيخسرو پورناظري، لوريس چکناواريان، شهرام ناظري، محمدرضا درويشي، حميدرضا نوربخش و البته خانواده‌ي هنرمندش. نکته اما اين بود که تمامي اين اساتيد، علاوه بر آنکه موسيقي او را تحسين کردند، يک نکته را يادآور شدند: «او در کنارِ موزيسيني برجسته، انساني بزرگ است.»

«احمدرضا احمدي» هم که همواره گفته به دوستي با «هوشنگ» افتخار مي‌کند، پيام فرستاده بود که نمي‌تواند به خاطر بيماري بيايد و درباره‌اش گفت: «او علاوه بر آنکه موزيسينِ بزرگي است، شاگردان بسيار زيادي نيز تربيت کرده . «هوشنگ» موسيقي را نزد پدرش ياد گرفت و به کلاس‌هاي شبانه‌ي موسيقي رفت و پيشِ استاد دهلوي شاگردي کرد و بعد از آن که در رشته‌ي آهنگ‌سازي در دانشگاه، شاگردِ‌ اول شد به امريکا رفت و دوران آهنگ‌سازي را آنجا نيز فراگرفت.»

او «هوشنگ کامکار» را از معدود آهنگ‌سازاني دانست که علاوه بر ترجمه‌هاي متعددش، دست به تاليف زده است و از آن مهم‌تر موسيقي‌داني است که هم موسيقي ايراني مي‌داند و هم موسيقي غربي و اين ماجرا به خوبي در آثارش مشهود است.

شاعرِ بزرگ البته به نکته‌ي ديگري نيز اشاره کرد، به اينکه او بدون آنکه ادعايي داشته باشد، در موسيقي ايران چون معماري قهار، فعاليت کرده است: «او در کارش تداوم دارد.»

«هوشنگ کامکار» نيز در اين جلسه صحبت‌هاي کوتاهي کرد و از دغدغه‌هايش گفت: «جايزه‌اي که من از دستِ مردم مي‌گيرم، بدون شک برايم اهميتِ بسيار بيشتري از جايزه‌هاي بين‌المللي حتي «گِرَمي» دارد؛ آن جايزه‌ها اگرچه سرو صدايِ بسياري دارد؛ اما برگزيدگانش توسط کساني انتخاب مي‌شوند که هيچ آشنايي‌اي با موسيقي ايراني ندارند و من همواره اين سوال برايم مطرح است که چرا اين جوايز تا اين اندازه براي تعدادي از اهالي موسيقي ايران اهميت دارد؟»

«فرهاد فخرالديني» نيز در اين مراسم به جايگاهِ پدر کامکارها –حسن کامکار- اشاره کرد و گفت: «در يک شهرِ کوچکِ ايران در سنندج يک مرد بزرگي حضور داشته که دربار‌ه‌اش کم صحبت شده است. «حسن کامکار» چهره‌ي تابناکي در موسيقي ماست و يادگاري به جا گذاشته است که خروجي آن به اندازه‌ي يک هنرستانِ موسيقي و دانشگاهِ موسيقي بوده است. ايشان فرزنداني تربيت کرده است که همه‌شان هم‌اکنون جزو استادانِ موسيقي هستند و از آن طرف ثمره‌ي او کسي مثلِ «هوشنگ کامکار» است. افراد اندکي هستند که چنين جايگاهي داشته باشند مثل استادِ خودم استاد ابوالحسن صبا و در کنارِ ايشان حسن کامکار.»

او به ارادت‌ش به هوشنگ کامکار اشاره کرد. «لوريس چکناواريان» نيز در اين مراسم با اشاره به اينکه بسياري از موزيسين‌هاي کرد از دوستان‌ش هستند و از جمله‌ي آنان شهرام ناظري و خانواده‌ي کامکارها هستند، گفت: «من چندين اثر از ايشان را رهبري کرده‌‌ام. او محقق و آهنگساز بزرگي است و از آن مهم‌تر انساني بزرگ.»

«شهرام ناظري» نيز با بيانِ اينکه يکي از خاطراتِ شکوهمندش در اين سال‌ها همکاري با گروه «کامکارها» بوده، به اين نکته اشاره داشت که: «اين گروه از نظر موسيقي و اخلاقي نمونه است و همکاري با آنان براي من لحظاتِ بسيار زيبايي را خلق کرده است.»

«کيخسرو پورناظري» نيز در سخناني کوتاه گفت: «خوشحالم که ساليان سال است که به ايشان ارادت دارم و دوستان نزديکي با همديگر هستيم و اميدوارم همين پيوند ادامه داشته باشد و خانواده‌ي بزرگِ کامکارها گنجينه‌ي موسيقي آثار بيشتري را ارايه دهند. »

«حميدرضا نوربخش» نيز از تعهد بسياربالاي اجتماعي «هوشنگ کامکار» گفت: «او در همه‌ي مسايل و مشکلات جزو اولين کساني است که قدم جلو مي‌‌گذارد و پيشنهاد دهنده است و در ما انگيزه اجرا ايجاد مي‌کند. ويژگي‌هاي هنري ايشان بسيار بالاست که البته من شايستگي ندارم که درباره‌اش صحبت کنم. حضورِ ايشان در کنار استادان بزرگ در شوراي عالي خانه‌ي موسيقي هميشه حضور مغتنمي بوده است.»

«محمدرضا درويشي» نيز با اشاره به فعاليت‌هاي «حسن کامکار» گفت: «استاد حسن کامکار از 1325 تا 1347 فعاليت‌هاي بسياري انجام داده است. خانواده‌ي کامکار امروز ديگر خانواده نيست يک خاندان بزرگ موسيقي در کشور است که در طول تاريخ چند هزار ساله‌ي ما کاملا بي‌سابقه است. امروز فکر مي‌کنم چهار نسل از اين خانواده، به کار موسيقي مي‌پردازند و اين موضوعي است که در تاريخ موسيقي ما بي‌سابقه است.»


نسخه چاپي ارسال به دوستان