تاریخ 1397/05/03 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
در جلسه فراکسيون اميد با رئيس جمهوري چه گذشت؟
کواکبيان: به رئيس جمهوري تاکيد کردم تغييرات کابينه صرفا اقتصادي نباشد و علاوه بر وزرا شامل معاونين هم باشد

اعضاي هيات رئيسه فراکسيون اميد مجلس شوراي اسلامي، صبح روز دوشنبه با رئيس‌جمهور ديدار کردند. ديداري که محتواي آن در قالب گفت‌وگوهاي برخي از حاضران در اين جلسه، بخش‌هايي از آن رسانه اي شده اما بخش‌هايي از محتواي اين ديدار دوساعته هم رسانه اي نشده است. مصطفي کواکبيان عضو هيات رئيسه فراکسيون مجلس و دبيرکل حزب مردم سالاري در گفت و گو با «مردم‌سالاري آنلاين» ناگفته‌هايي از جلسه با رئيس جمهوري را بيان کرده است. از جمله طرح سه گلايه رييس جمهور از مجلس و پاسخهايي که به اين گلايه‌ها، از جمله درباره نقش محمدباقر نوبخت در ايجاد يکي از اين گلايه‌هاي روحاني ارائه شد. گفت‌وگوي کوتاه با کواکبيان را درباره آنچه در جلسه هيات رئيسه فراکسيون اميد مجلس با روحاني گذشت بخوانيد:

ارزيابي شما از ديدار اعضاي هيات رئيسه فراکسيون اميد مجلس با رئيس جمهوري چه بود؟

اين جلسه متاسفانه با مدت‌ها تاخير انجام شد و شايد شرايط تحريمها و اقتصاد جنگي که ما در حال حاضر با آن مواجه هستيم و ضرورت تغييراتي که بايد در کابينه صورت گيرد موجب شد اين جلسه با تاخير برگزار شود. من در مجموع برگزاري اين جلسات را مفيد مي‌دانم تا آقاي رييس جمهوري با ديدگاهها و مواضع افرادي که در مجلس فعاليت مي‌کنند بيشتر آشنا شوند. جلسه حدود 2 ساعت به طول انجاميد که حدود 40 دقيقه آقاي روحاني صحبت کردند و بقيه وقت به اعضاي هيات رئيسه فراکسيون اميد اختصاص داشت.

چه نکات مهمي در اين جلسه مطرح شد که رسانه‌اي نشده است؟

البته تمايل ندارم به ريز مسائل مطرح شده در جلسه ورود کنم اما بيان چند نکته مي‌تواند براي اطلاع اصحاب رسانه و افکار عمومي مفيد باشد.

رييس‌جمهوري گلايه‌هايي، هم در مورد کليت مجلس و بخصوص دوستان فراکسيون و هم در مورد شخص بنده داشتند. از جمله در مورد خود بنده گلايه‌اي مطرح کردند که عليرغم دوستي چهل ساله با ايشان چرا در مجلس گفتم خجالت مي‌کشم به مردم بگويم از اين دولت حمايت کردم. متقابلا ما هم گلايه‌هايي داشتيم از جمله اين که چرا اين دوست را که از سال 58 ستاد انتخاباتي ايشان را در انتخابات مجلس اول مديريت مي‌کرد، در طول اين دو سال فقط سه چهار بار دعوت به اين جلسات کرده است. درحاليکه ما هيچگاه درخواستي نداشتيم و صرفا از روي دلسوزي، مي‌خواستيم حداقل ماهي يک بار ديدگاه‌هاي خود را با ايشان مطرح کنيم. اما من خيلي به اين جنبه‌هاي فردي کاري ندارم.

من در اين جلسه نگراني خود را نسبت به کاهش اعتماد عمومي از دولت و سيستم اعلام کردم که بخشي مربوط به ناکارآمدي دستگاه‌هاي اجرايي، بخشي به دليل ناهماهنگي دولتمردان و بخشي هم به دليل وجود دولت پنهان و نوعي حاکميت دوگانه است. همچنين بحثي جدي در مورد دور زدن قانون در جنبه‌هاي مختلف، فساد سيستماتيک که مثل خوره به جان نظام و انقلاب افتاده، و همچنين انجام نشدن وعده‌هايي که در زمان انتخابات رياست جمهوري مطرح شده بود و مردم آثاري از عملي نشدن وعده‌ها نمي‌بينند، مطرح شد. در اين جلسه گفتم که حمايت قاطع خود را از دولت در حوزه برجام و سياست خارجي اعلام کرده‌ايم و حتي از مواضع اخير ايشان در قبال عربستان و بحرين و امارات دفاع کرديم. اما بحث چالشي اين جلسه که مقداري صريح تر و تندتر صحبت کردم زماني بود که ايشان سه گلايه مطرح کرد.

سه گلايه رئيس‌جمهوري چه بود؟

گلايه اول ايشان اين بود که چرا مجلس برنامه پنجساله توسعه دولت را تاييد نکرد و برنامه ديگري تدوين کرد. گلايه دوم، اين بود که چرا مجلس از طرح تفکيک وزارتخانه‌ها دفاع نکرد و سوم اينکه چرا مواضعي که نکاتي که رييس جمهوري در مورد مسايل کلان کشور دارد چندان در مجلس مورد حمايت واقع نمي‌شود.

پاسخ‌هاي شما به اين سه گلايه رئيس جمهوري چه بود؟

در خصوص موضوع برنامه توسعه گفتم که بنده اتفاقا همان زمان بيشترين اعتراض را داشتم و حتي همان زمان به رئيس مجلس هم گفتم که شما حق نداشتيد به رهبري نامه بنويسيد که ايشان هم برخورد تندي با ما داشت. چرا يک لايحه 34 ماده‌اي بايد به 144 ماده تبديل شود؟ ما مخالف بوديم. آقاي نوبخت هم صبح روز راي گيري درباره کليات برنامه توسعه گفتند که دولت مخالف برنامه است و ما هم يکپارچه قصد داشتيم راي منفي بدهيم. اما نمي‌دانم در جلسه آقاي نوبخت و رييس مجلس در ظهر همان روز چه گذشت و آنها چه تفاهمي کردند که آقاي نوبخت در صحن مجلس گفت دولت با برنامه موافق است! پس تقصير ما نيست بلکه تقصير برخورد دوگانه دولت است.

درباره موضوع تفکيک وزارتخانه‌ها، به آقاي جمشيد انصاري در همان زمان گفتم که شما بايد بيشتر تلاش کنيد چون من بعيد مي‌دانم تفکيک وزارتخانه‌ها راي بياورد که ايشان گفت نگراني نداريم و راي مي‌آورد. اما در همان زمان که دولت پيگير تفکيک وزارتخانه‌ها بود برخي وزارتخانه‌ها در مجلس لابي مي‌کردند تا اين لايحه راي نياورد! وقتي صداي واحدي از دولت شنيده نمي‌شود، چنين پيامدهايي هم دارد.

در مورد گلايه رييس جمهوري درباره مسايل کلان کشور هم گفتم که دولت بايد با فراکسيون اميد صادقانه تر برخورد کند و جلسات بيشتري ترتيب دهد تا هماهنگي بيشتري حاصل شود.

به غير از پاسخي که به گلايه‌هاي رييس جمهوري داديد، گلايه‌هاي ديگري هم مطرح کرديد؟

بله. به عنوان نمونه گفتم که دولت درباره لايحه جامع انتخابات يا تحول در ساختار احزاب يا امنيت اجتماعات تاخير بسيار زيادي دارد. حتي گفتم که ما از نوع نگرش دولت در قبال فضاي مجازي حمايت کرديم اما به دليل ضعف اطلاع رساني، عملا در بيرون به صورت ديگري جلوه گر شد که گويي دولت با فيلترينگ موافق است. گفتم که جلسات بايد بيشتر شود چراکه شرايط کنوني، وحدت و انسجام بيشتري مي‌طلبد و بايد گفت و گوي ملي بين جناح‌ها شکل بگيرد و رييس جمهوري هم مي‌تواند در اين زمينه ميدان داري کند. من گفتم که اي کاش رييس‌جمهور به موضوع حمايت اصلاح طلبان از ايشان توجه بيشتري مي‌داشتند. من به صراحت اعلام کردم که معتقدم هنوز بدنه احمدي نژادي در فرمانداري‌ها وجود دارد و بسياري از استانداران هم به صورت صد درصد به مواضع دولت پايبند نيستند. روي موضوع توسعه سياسي تاکيد کردم و گفتم اي کاش دولت براي انسجام داخلي، در برخورد با فساد سيستماتيک، پرچمدار باشد. همچنين اين موضوع را ذکر کردم که شوراي عالي هماهنگي اقتصادي سه قوه بايد به صورت موقت تلقي شود و حق قانونگذاري مجلس يا اختيارات وزارتخانه‌ها سلب نشود و به گونه اي پيش نرود که فقط سه نفر تصميم بگيرند.

فضاي کلي جلسه چگونه بود و آقاي روحاني به مسايل مطرح شده چه پاسخي داد؟

جلسه در مجموع با صفا و صميميت همراه بود و هرچند ما گاهي با تندي صحبت مي‌کرديم اما ايشان با صبوري پاسخ مي‌دادند. البته آقاي روحاني به همه سوالات پاسخ ندادند. از جمله اين که گفتم تغيير کابينه نبايد فقط شامل تيم اقتصادي شود و زمينه‌هاي آموزشي و سياسي و فرهنگي و اجتماعي را هم بايد شامل شود و فقط شامل وزرا نشود و برخي معاونين را هم شامل شود. البته دوستان، موارد ديگري هم مطرح کردند. در مجموع، دو طرف بر ضرورت استمرار اين جلسات تاکيد داشتند و قرار شد کميته اي پيگيري کند تا از اين پس جلسات در فواصل طولاني يک ساله تشکيل نشود و جلسات در فواصل زماني کوتاهتري تشکيل شود.


نسخه چاپي ارسال به دوستان