تاریخ 1396/12/23 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
عضو انجمن علمي معلمان زبان و ادبيات فارسي استان سمنان:
چهارشنبه سوري ريشه‌دار در باورها و اعتقادات ايراني‌ها دارد

شاهرود- خبرنگار روزنامه پيام استان سمنان

عضو انجمن علمي معلمان زبان فارسي استان سمنان در همايش استاني آييني سور و ماه در سالن همايش خوارزمي آموزش و پرورش شاهرود با موضوع آتش در شاهنامه با بيان اينکه فرهنگ و آيين‌هاي باستاني بايد در مسير صحيح هدايت شود، گفت: شاهنامه موثق‌ترين منبع براي آيين‌هاي ايران است.

آتش در زبان فارسي خاستگاه عميق دارد، که برپايي همايش‌هاي آييني مي‌تواند عامل همبستگي يک ملت شود و روحيه شادي و نشاط را به جامعه بازگرداند.

وي افزود: مراسم مذهبي و ملي ازهم‌گسيختگي و شکاف عميقي که بين جوانان و آداب و سنن و نياکان ما وجود دارد، را از بين مي‌برد و بين نسل امروز و ديروز پيوند برقرار مي‌کند.

سرگروه معلمان ادبيات فارسي شاهرود با بيان اينکه مهم ترين خاستگاه آتش آن است که ملتي با برپا کردن و نگهداري آيين‌ها مي‌تواند خود را به ساير ملت‌ها و دهکده جهاني اثبات کند، ابراز داشت: بسياري از ملت‌ها مي‌کوشند، تا با يغما گرفتن اساطير ملت‌هاي باستاني، خودشان را داراي سابقه و قدمت تاريخي معرفي کنند.

فرخ پيام با بيان اينکه قدمت اساطير ايران به شش الي هفت هزار سال قبل از ميلاد مي‌رسد، تصريح کرد: ايران از نظر اساطير بسيار غني است.

وي با بيان اينکه جامع‌ترين و موثق ترين منبعي که پيرامون آيين‌ها در اختيار داريم شاهنامه فردوسي است، افزود: عظمت کار فردوسي را از قضاوت‌هايي که ملت‌هاي ديگر درباره شاهنامه بيان مي‌کنند مي‌توان فهميد، که اين نشانه ابدي بودن اين اثر بزرگ است.

عضو انجمن علمي معلمان زبان و ادبيات فارسي استان سمنان بابيان اينکه شاهنامه جهاني‌ترين و انساني‌ترين اثر ادبيات جهان محسوب مي‌شود، ادامه داد: نويسنده و روزنامه‌نگار مشهور مصري در جمله‌اي خطاب به ايراني‌ها مي‌گويد، اگر فردوسي نبود، شما هم مثل ما عرب بوديد که نشان مي‌دهد، کاري که فردوسي انجام داد، ماوراي اثرات ديگر شاعران است.

فرخ پيام با بيان اينکه فردوسي همانند آرش کمانگير با شاهنامه خود ايران را در اوج نگه داشت، تصريح کرد: فردوسي کاري کرد که شمشير فرمانده‌هاي سپهسالار قادر به انجام آن نيست، وي توانست هويت ايران را در اوج استيلاي بيگانگان به ما بازگرداند.

وي با بيان اينکه تصور اينکه شاهنامه به گروه خاصي تعلق دارد، کاملا اشتباه است و حفظ آن بر تک‌تک افراد جامعه ضرورت دارد، افزود: آيين‌هاي پسنديده اخلاقي و اجتماعي گذشته ما ايراني‌ها به خاطر فراز و فرود زندگي و بحران‌هايي که درگذشته پشت سر گذاشتيم به فراموشي سپرده ‌شده است، بنابراين بايد آنها را احيا کنيم.

عضو انجمن علمي معلمان زبان و ادبيات فارسي استان سمنان بابيان اينکه ايراني‌هاي قديم آتش‌پرست بودند زياد صحيح نيست، ابراز داشت: مسئله مهم اين است که پرستش قديم با آنچه که امروز معنا مي‌کنيم، متفاوت است دو سوم کلمات فارسي همين گونه هستند معناي اصلي پرسيدن چرخيدن دور يک پديده به نيت پاسداري و نگهباني از آن تعبير مي‌شود آتش در ايران باستان بسيار ارزشمند بود و هميشه از آن مراقبت مي‌کردند، هزاران هزار افسانه داستان و روايت از آتش وجود دارد که واقعيت زندگي و تبديل به اسطوره شده است.

فرخ پيام در ادامه تصريح کرد: در ايران باستان نياز به پديده‌اي داشتند که ترس را از آن‌ها دور کند و از آنجا که با سختي آتش را توليد مي‌کردند. بنابراين جز اصولي‌ترين پديده زندگي آنها بود و اجازه نمي‌دادند خاموش شود و اين در همه باورهاي قديم وجود داشت.

وي افزود: اصل آتش از هخامنشيان برجاي‌مانده که با مجمع و آتش‌دان به استقبال سپاهيان خود مي‌رفتند. در تصاوير به‌جامانده مي‌توان عکس منقل و آتش دان را مشاهده کرد، هنگامي به مکان‌هاي زيارتي يا ديدار اموات مي‌رويم، شمع روشن مي‌کنيم که اين آيين به‌جامانده از آتش برافروختن هخامنشيان است.

عضو انجمن علمي معلمان زبان و ادبيات فارسي استان سمنان با بيان اينکه در زمان هوشنگ پادشاه اسطوره‌اي پيشدادي جشن سده در زمستان اجرا مي‌شد، ابراز داشت: آتش را بر پشت بام خانه‌ها برمي‌افروختند و بنا بر اعتقاد آن‌ها با اين کار به خداوند و نيروهاي ماورايي نزديک‌تر هستند، آتش در اسطوره ما به صورت آتش آيين به‌کاربرده مي‌شود.

فرخ پيام با بيان اينکه قرآن 140بار واژه آتش را به کار مي‌برد، تصريح کرد: با اين شيوه خداوند با برخي بندگان خود با زبان آتش صحبت مي‌کند و زماني که مشرکان ابراهيم نبي را به درون آتش مي‌اندازند تبديل به گلستان مي‌شود.

وي افزود: آتش سوم آزمون نام دارد و نمادي ترين آتش در شاهنامه فردوسي نام دارد اگر کسي گناهي مرتکب شود، آزمايش‌هايي براي رفع اتهام گناهکار انجام مي‌دهند که به آن وَر مي‌گويند و معتقدند آتش بي‌گناهان را نمي‌سوزاند، نظير آن را در داستان سياوش مي توان يافت.

عضو انجمن علمي معلمان زبان و ادبيات فارسي استان سمنان با بيان اينکه مرگ سياوش در اسفندماه اتفاق مي‌افتد و مردم تاجيکستان افغانستان آن را جشن مي‌گيرند، ابراز داشت: برخي‌ها معتقدند، از آنجا که عرب‌ها چهارشنبه را نحس مي‌دانستند، ايراني‌ها براي گزند آسيب شب چهارشنبه را جشن مي‌گرفتند که اين روايت عاميانه سنديت ندارد.

فرخ پيام با بيان اينکه آيين چهارشنبه سوري ريشه در اعتقادات و سنت ايراني‌ها دارد، تصريح کرد: هنگامي زردتشت در زمان گشتاسب ظهورمي‌کند تصميم مي‌گيرد، براي ايراني‌ها تقويم مناسبي را ايجاد کند زردتشت12ماه سال را به 12 تا سي روز تقسيم مي‌کند. براي پنج روزي که از اين تقويم اضافه ميامد ايراني‌ها براي انجام هر کاري آزاد بودند.

وي افزود: روز تحويل سال در غروب سه‌شنبه قرار داشت به علت نبود چراغ و برق آتش روشن مي‌کردند و به جشن و پاي‌کوبي مي‌پرداختند. ساعت تحويل سال در غروب سه‌شنبه بود که اسطوره و تاريخ را به هم گره مي‌زند و جشن چهارشنبه سوري از آن رايج شد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان