تاریخ 1396/11/25 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
پارک کوهستاني چندران را با استاندارد‌هاي جهانيِ زيست محيطي بسازيم
پرسش از مسئولين شهرداري حق طبيعي هر شهروند است!
   نويسنده : حسين ترحمي

چند سال پيش شهرداري سمنان با نصب تابلو‌هايي با عنوان "پارک کوهستان" در چند نقطه از منطقه چندران، اهداف و برنامه‌هاي خود را رونمايي کرد.پس از آن با آوردن تجهيزات و وسايل راه‌سازي و ساختماني مانند بولدوزر و لودر و گريدر و کاميون شروع به عمليات خاک برداري و جاده‌سازي و ساخت انواع سازه‌هاي بتني در دل طبيعت کوهستاني چندران نمود.

همه اين عمليات که با تخريب طبيعت کوهستاني در مقياسي وسيع بود، توجيهي شد براي پروژه‌اي به نام "پارک کوهستان" که تا کنون نيز ادامه دارد.

حال ببينيم اين عمليات از منظر زيست‌محيطي و استانداردهاي حداقلي جهاني براي ايجاد يک پارک کوهستان همخواني دارد؟

بد نيست با هم نگاهي گذرا به برخي از اين شاخصه‌هاي زيست‌محيطي و استانداردهاي جهانيِ در نظر گرفته شده بياندازيم:

1) حفاظت از محيط طبيعي کوهستان و توان (پتانسيل)‌هاي تفرجيِ آن مي‌بايست در طراحي پارک کوهستان در نظر گرفته شود. چرا که عملکردِ کوهستان فراتر از بهره وريِ گردشگريِ صرف است.

مسائلي همچون تنوع زيستي(جانوري و گياهي)، اثر بر اقليم محلي، آبخيز داري و نوع سنگ‌هاي موجود نيز داراي اهميت فراوانند.

در واقع حفاظت اقليم همگامِ باتوسعه‌ي گردشگري و چه بسا جلوتر از آن حرکت مي‌کند.

2) هدف اوليه از تاسيس پارک طبيعت در کوهستان، حفظ کلي محيط‌زيستِ آن در طبيعي‌ترين شکلِ ممکن بوده و ساير اهداف در طراحي پارک( تفرج- آموزش و پژوهش) به صورت يک امرِ ثانويه تلقي شده است. احداث پارک بايد با کمترين خسارت و تغيير در بافت طبيعي آن همراه باشد.

3) تامين بهداشتِ رواني و بهره‌وريِ معنويِ مردم از زيبايي‌هاي طبيعيِ اين پارک‌ها ارزشي است که نه فقط قابل برآورد نيست، بلکه يکي از عوامل اصلي جذب مردم به دامانِ طبيعت به شمار مي‌رود.

4) اِلمان‌هاي نصب شده در آن بايد همخواني کامل با بافت طببعتِ محل داشته و تا حد ممکن از همان نوع باشد.

حال پرسش اين است که شهرداري محترم با احداث جاده (آنهم نه يکي و دو تا واز روي حساب و کتاب، بلکه به تعداد زياد و دلخواه) و آسفالت کردن و نصب گارد ريل و هموار کردن راه براي هجوم افسارگسيخته ماشين و موتور سيکلت و انواع وسايل نقليه) جايي براي قدم زدن و پياده روي انسان‌ها و آسودن در دامان طبيعت باقي مي‌گذارد؟

آيا ساخت و سازهاي بي مورد و ناهمگون و ناسازوار با بافت طبيعت، چشم‌انداز زيباي طبيعت را به هم نمي‌زند؟

از بين بردن پوشش گياهي موجود (حتي در مقياس فقيرانه‌اش) باعث فرسايش خاک نمي‌شود؟

آيا گونه‌هاي حيواني با صداهاي ناهنجار تردد ماشين‌ها از زيستگاه طبيعيِ شان تار و مار نمي‌شوند؟

و آيا‌هاي ديگر و ديگر!

نتيجه اينکه اين پارک نه براي انسان و سلامتي اش بلکه شوربختانه براي ماشين و ماشين سواري ساخته شده است!

شنيده‌ها و ديدني‌هاي مِيداني، حکايت از ساخت و سازهاي تجاري و تفريحي نظير رستوران و استخر و واگذاري‌ها و به فروش رساندن زمين‌هاي دامنه چندران و چه بسا در بام کوهستان گواهي مي‌دهند. کاري که مشابه اش را در پارک‌هاي سطح شهر شاهد هستيم.

اگر اين‌ها حقيقت داشته باشند، بايد به حال چندران يعني تنها کوهستان مشرف به شهر سمنان و بهترين آموزشگاه زيست‌محيطي و انس گرفتن با طبيعت و مناسبترين محيط براي ورزش کوهستاني و پياده‌روي، گريست!

با تمام توضيحات بالا آيا حق نداريم، در همه اين موارد در مقام پرسش از شهرداري بر‌آييم؟

در پايان ما آمادگي خود را با تمام توان براي همفکري و همکاري با شورا و شهردار محترم شهرمان سمنان در جهت ساماندهي به پروژه پارک کوهستان اعلام مي‌کنيم!


نسخه چاپي ارسال به دوستان