تاریخ 1396/03/09 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره برو جستجو جستجوی پیشرفته  
پيمان حسيني در گفتگوي اختصاصي؛
هدف بعدي‌ فوتبال ساحلي قهرماني جهان است
تنها دغدغه ما «ماسه» است

سرويس ورزشي:

دروازه‌بان تيم ملي فوتبال ساحلي ايران که دستکش طلايي جام جهاني را به خود اختصاص داده است، گفت: هدف بعدي تيم ملي ايران کسب عنوان قهرماني جام جهاني است.

تيم ملي فوتبال ساحلي ايران در پي درخشش چند سال اخير خود در آخرين رويدادي که در آن حضور داشت موفق شد در جام جهاني 2017 باهاما بعد از برزيل و تاهيتي به مقام سومي جهان برسد. در اين تيم بازيکنان زيادي خوش درخشيدند اما بي‌ترديد بايد گفت شاخص‌ترين چهره اين تيم کسي نبود جز سيد پيمان حسيني که با بازي‌هاي درخشاني که درون دروازه کرد، از ارکان اين موفقيت بود.

حسيني که پيش از اين هم بارها عنوان بهترين دروازه‌بان جهان را به دست آورده بود، در پايان اين مسابقات يک بار ديگر موفق شد دستکش طلايي مسابقات را تصاحب کند. ضمن اين که گلي که اين بازيکن در بازي افتتاحيه مسابقات زد نه تنها اولين گل جام جهاني بود، بلکه به عنوان يکي از 10 گل برتر جام هم شناخته شد و همچنان اين شانس براي او باقي است تا آن گل به عنوان بهترين گل هم شناخته شود.

سيد پيمان حسيني در خصوص سوم شدن در جام جهاني، آرزوها، اهداف بلند مدت و مشکلاتي که بر سر راه فوتبال ساحلي قرار دارد سخن گفت.

فوتبال ساحلي در ايران از کي جدي گرفته شد؟

پيمان حسيني: به نظر خودم از سال 2013. سال 2013 يک نقطه عطف در فوتبال ساحلي ايران بود. حضور مارکو اوکتاويو در فوتبال ساحلي آغاز يک تحول در فوتبال ساحلي بود. در آن سال بود که دنيا فوتبال ساحلي ايران را شناخت و به ما احترام گذاشت.

از آن زمان 4 سال مي‌گذرد و 4 سال بعد از اولين ديده شدن در دنيا، حالا روي سکوي سومي جهان ايستاده‌ايد. از حس و حال کسب اين مقام بگوييد.

ما در اين 4 سال به انواع و اقسام افتخارات رسيديم. بين خودمان و همه آسيا يک فاصله عميق انداختيم و در دنيا مطرح شديم. همه جور افتخار کسب کرده بوديم و تنها جاي يک افتخار در جام جهاني در کلکسيون ما خالي بود که به لطف خدا اين افتخار را هم امسال به دست آورديم.

غيبت تيمي مثل روسيه به تحقق اين روياي شما کمک نکرد؟

قطعا غيب روسيه به سود ما شد. اما باور کنيد که عزم تيم ما آنقدر جزم بود که شايد حتي در صورت حضور روسيه و اسپانيا باز هم ما روي سکو مي‌رفتيم. ما خودمان را حتما بين چهار تيم مي‌ديديم. يعني خودمان را روي سکو مي‌ديديم و فقط براي تعيين رنگ مدال تلاش مي‌کرديم. البته که خب خيلي چيزها از جمله قرعه خوب هم به ما کمک کرد.

تا يک قدمي فينال رفتيد اما با حکم ضربات پنالتي از رسيدن به فينال محروم شديد. فکر مي‌کنيد اگر به فينال مي‌رسيديد شانس قهرماني داشتيد؟

ما در اين چهار سال همه تيم‌هاي بزرگ دنيا را برديم. همين برزيل را هم برده ايم. اگر ما به فينال مي‌رسيديم خيلي هم بي‌شانس نبوديم. شايد هم بيشتر از برزيل شانس داشتيم. چون ما بي‌استرس‌تر از آنها بازي مي‌کرديم. در باره برزيل يک مطلبي بگويم.

بفرماييد.

در اين مسابقات نگاه برزيلي‌ها به ما نسبت به ديگر تيم‌ها متفاوت بود. آنها تنها به تيم ايران به ديده احترام نگاه مي‌کردند. تنها به تيم ما به چشم يک رقيب نگاه مي‌کردند. اين را از نوع برخورد آنها و رفتارشان با ما و مقايسه رفتارشان با ما و ديگران مي‌شد به خوبي فهميد.

تيمي که الان شما در آن بازي مي‌کنيد سال‌هاست که در کنار هم قرار داريد و يک نسل طلايي را تشکيل داده‌ايد. اين نگراني وجود دارد که بعد از شما آيا نسلي هست که بتواند اين راه را ادامه دهد يا خير.

پشتوانه سازي در فوتبال ساحلي ايران خيلي خوب انجام مي‌شود. البته جوان‌گرايي يک پروسه بلند مدت است و همين نسل طلايي که شما از آن ياد کرديد هنوز سال‌هاي زيادي از دوران اوج آنها مانده است. اما اين نگراني که شما از آن صحبت کرديد نبايد وجود داشته باشد. به جرات مي‌گويم که بهترين ليگ دنيا را در ايران داريم و در اين ليگ خوب پشتوانه سازي هم خيلي خوب انجام مي‌شود. همين الان هم چند بازيکن جوان در تيم ملي حضور دارند.

واقعا بهترين ليگ دنيا را داريم؟

بله واقعا. تنها ليگ دنيا که به صورت رفت و برگشت است در ايران است. بعد از ايران روسيه هم ليگ خيلي خوبي دارد اما باز هم مي‌گويم کيفيت ليگ ايران بهتر است. غير از ايران و روسيه فوتبال ساحلي در بقيه جاهاي دنيا به صورت فستيوال و کاپ برگزار مي‌شود.

پيش از اين لژيونر هم بوديد و در چند تيم خارجي بازي کرديد.

در لکوموتيو مسکو بازي کردم و در بشيکتاش ترکيه. البته همين الان هم چند پيشنهاد دارم که جدي‌ترين آن از اسپورتينگ است.

ولي گويا تيم فصل بعد شما مشخص است و قرار است در تيم شهريار ساري توپ بزنيد.

بله مشخص است. اما بعد از اتمام ليگ قطعا به پرتغال مي‌روم و در دو فستيوال براي تيم اسپورتينگ بازي مي‌کنم. صحبت‌هايي با آنها کردم و قول و قرارهايي بين‌مان رد و بدل شده است ولي هنوز قراردادي نبستيم.

گفتي بهترين ليگ دنيا را داريم. نقطه قوت اين ليگ را هم گفتيد. نقطه ضعف يا نقاط ضعف اين ليگ چيست؟

اولين نقطه ضعف فوتبال ساحلي ما کمبود شن مناسب است. متاسفانه ما در ايران شن‌هايي که نزديک به شن‌هاي استاندارد دنيا باشد را نداريم. بهترين‌ترين شني که در ايران داريم در قشم و کيش است. در ساير مناطق ايران شن مناسبي نداريم و وقتي ما روي اين شن‌ها تمرين و بازي مي‌کنيم و بعد از آن به مسابقات بين المللي مي‌رويم بدنمان با نوع اين شن‌ها غريبه است و کار براي ما سخت مي‌شود. يکي ديگر از نقاط ضعف ما غير از شن، فقدان ورزشگاه‌ها و کمپ‌هاي مناسب براي برگزاري مسابقات و حتي اردوهاي تيم ملي است. بايد در نظر داشته باشيم که فوتبال ساحلي ايران جزو قطب‌هاي دنياست. اما امکاناتي که ما اينجا در اختيار داريم در شان تيم سوم دنيا نيست.

الان انتظارات از تيم فوتبال ساحلي ايران بالا رفته است و شايد در دوره‌هاي بعدي جام جهاني همين مقام سومي هم مردم را راضي نکند.

انتظار خودمان هم از خودمان بالا رفته و ما هم در جام جهاني بعدي دنبال مقام سومي نيستيم بلکه دنبال قهرماني هستيم. از الان مي‌گويم که اولين هدف ما حفظ شرايط کنوني است و جايگاهي که در آسيا و دنيا داريم و هدف‌گذاري اصلي ما رسيدن به قهرماني جام جهاني است.

بعد از اتمام بازي‌ها يک هفته در باهاما بوديد و بعد به ايران برگشتيد. چرا؟

دليلش خيلي جالب بود. چون فيفا روي ما خيلي حساب نمي‌کرد. يعني فکرش را نمي‌کرد تيم ما از گروه مقدماتي بالا بياييم و تدارک سفر بازگشت ما را بعد از اتمام مرحله گروهي ديده بود. اما تيم ما صعود کرد و رفت بين چهار تيم و کار فيفا هم براي تهيه بليط برگشت ما سخت شد و به ناچار ما يک هفته بيشتر در باهاما مانديم و دست آخر هم در دو گروه به ايران برگشتيم.

درحال حاضر که پيمان حسيني بهترين دروازه‌بان ساحلي جهان است. نفر بعد از خودت در دنيا کيست؟

«مائو» دروازه‌بان تيم ملي برزيل. البته سبک بازي او با من کلا متفاوت است و سن او هم بالا است. اما من اين دروازه‌بان را خيلي قبول دارم و يکي از بهترين‌هاي تاريخ اين رشته است.

آمار بازي‌هاي ملي و گل‌هاي ملي شما چقدر است؟

87 بازي ملي دارم و 21 گل زده.

21 گل زده براي يک دروازه‌بان زياد نيست؟

(با خنده مي‌گويد) از اين به بعد کمتر گل مي‌زنم... البته اين را بگويم که يک دروازه‌بان ششدانگ ساحلي بايد گل زدن و پاس گل دادن را بلد باشد. ضمن اين که بايد به موقع براي گل زدن اقدام کند. مثلا خود من نمي‌توانم هر زمان که دلم بخواهد به سمت دروزاه حريف شوت بزنم. بايد در يک تايم‌هاي خاصي شوت‌زني کنم.

در بازي‌هاي بين قاره اي از ناحيه کف دست مصدوم بودي و با بخيه‌هايي که کف دستت خورده بود بازي کرديد و البته کلا عادت داري با مصدوميت بازي کنيد.

من در جريان بازي فقط به توپي که به سمتم مي‌آيد فکر مي‌کنم و براي همين بي‌محابا به سمت توپ يورش مي‌برم و کاري ندارم که در راه به يک بازيکن يا تير دروازه بخورم. براي همين زياد مصدوم مي‌شوم. در همين جام و در بازي با تيم نيجريه صورتم به پشت کله يکي از بازيکنان حريف خورد و لبم ترکيد و يک تکه از لبم جدا شد و به زمين افتاد. در آن بازي‌ها هم کف دستم مصدوم بود و جراحي کرده بودم و بخيه داشت. اما دستکش که دست مي‌کردم يادم مي‌رفت که کف دستم بخيه است. در ضمن از چهار سال پيش به اين طرف آرنج دست چپم رباط ندارد و به اين شرايط هم عادت کردم. در همين مسابقات کتف دست راستم هم مصدوم بود که البته زير نظر پزشک با همين مصدوميت به ميدان رفتم.

پس با اين حساب مصدوميت هم کم نداريد.

همين الان که با شما صحبت مي‌کنم فقط روي صورتم 36 بخيه هست. مصدوميت ساير اندام‌ها هم که به جاي خود.

يک سئوال فني داريم و اگر دوست داشتيد به اين سئوال پاسخ بدهيد. در اين دوره از بازي‌ها زياد تعويض شديد و دقايق زيادي روي نيمکت مي‌نشستيد. دليل فني داشت؟

اين مسائل در اختيار سرمربي است و من نمي‌توانم صحبت کنم. قطعا نظر و سليقه سرمربي بوده است. من فقط اين را مي‌گويم که هر زمان حتي براي يک دقيقه هم که به ترکيب رفتم با همه وجود بازي کردم و سعي کردم تاثيرگذار باشم.

فدراسيون فوتبال به اندازه شان جهاني شما به تيم‌تان و کلا به رشته شما اهميت مي‌دهد؟

کلا ديدگاه‌ها نسبت به گذشته به اين رشته تغيير کرده و همه جامعه با ديده احترام به فوتبال ساحلي نگاه مي‌کنند. فدراسيون فوتبال هم ديدش به اين رشته بسيار مثبت است. شخص آقاي تاج خودش انسان مثبتي است و به رشته ما هم مثبت نگاه مي‌کند. ما خودمان را با کشورهاي ديگر مقايسه نمي‌کنيم. بلکه با گذشته خودمان مقايسه مي‌کنيم و مي‌بينيم که نسبت به چند سال قبل توجه و رسيدگي به اين رشته خيلي بهتر شده است. الان به رشته ما رسيدگي مي‌شود.

پاداش اين مسابقات را گرفتيد؟

پاداش براي اين مسابقات تصويب شده که بالاخره دير يا زود آن را به ما مي‌دهند. ما هم نمي‌خواهيم فدراسيون را تحت فشار بگذاريم و همين الان اين پاداش‌ها را مطالبه کنيم. بالاخره خودشان مي‌دهند.

اين پاداش‌ها و رسيدگي‌ها در مقايسه با فوتبال در چه سطحي است؟

ما خودمان را با فوتبال مقايسه نمي‌کنيم. انتظار هم نداريم که مثل فوتبال به ما توجه و رسيدگي شود. به هرحال فدراسيون، «فدراسيون فوتبال» است و رشته‌هايي مثل فوتسال و فوتبال ساحلي زير مجموعه آن هستند. بايد نگاه اول به فوتبال باشد و بعد به رشته‌هاي زير مجموعه. فوتبال ساحلي در اين سال در مقايسه با فوتبال ساحلي چند سال پيش خيلي مورد توجه و رسيدگي قرار مي‌گيرد و پاداش‌ها و ساير مسائل هم رشد خوبي داشته است.

آرزوي پيمان حسيني در فوتبال ساحلي چيست؟

يک استاديوم مجهز و با استانداردهاي روز دنيا داشته باشيم و اين که يک کمپ خوب براي تمرين تيم ملي داشته باشيم. البته با همت آقاي صالحي مدير باشگاه شهريار ساري در اين شهر يک استاديوم خوب در حال ساخت است. اما يک ورزشگاه براي اين رشته کافي نيست. لااقل خود تهران به يکي دو ورزشگاه مخصوص اين رشته نياز دارد.

صحبتي هست که بخواهيد مطرح کنيد و ما سئوال نکرده باشيم؟

راستش مي‌خواستم در پايان اين گفتگو يک تشکر ويژه از رسانه‌ها داشته باشم که به معرفي اين رشته خيلي کمک کردند. اگر پوشش خوب رسانه اي روي اين رشته نبود اين تيم نمي‌توانست در اين جايگاهي که الان قرار داشت قرار بگيرد. بعد از آن بايد بگويم که نقطه عطف فوتبال ساحلي ايران از روزي بود که سرکار خانم شهرياري رياست دپارتمان را بر عهده گرفتند و مارکو اوکتاويو هم مربي تيم ملي ايران شد. اين دو بزرگوار خيلي به پيشرفت اين رشته کمک کردند. يکي در بعد مديريت و اجرايي و ديگري در بعد فني و فوتبال ساحلي ايران هيچگاه زحمات اين دو نفر را فراموش نمي‌کند. در آخر هم مي‌خواستم از دکتر بني جمالي، دکتر آقاخاني و دکتر آفتابي و که در همه اين سال‌ها براي بهبود شرايط و وضعيت من تلاش کردند، نهايت تشکر را داشته باشم.


نسخه چاپي ارسال به دوستان