تاریخ 1398/07/30 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره 5166 برو جستجو جستجوی پیشرفته  



 ورزش با معده خالي به مبارزه با ديابت نوع دو کمک مي‌کند 

تهران-ايرنا- نتايج يک مطالعه نشان مي‌دهد که ورزش کردن با معده خالي به مردم در کنترل سطح قند خونشان و ديابت نوع دو کمک مي‌کند.

به گزارش پايگاه اينترنتي روزنامه ديلي ميل، بر اساس نتايج اين مطالعه که بر روي 30 مرد چاق و يا داراي اضافه وزن انجام شد، بدن افرادي که با شکم خالي و پيش از خوردن غذا ورزش مي‌کنند در استفاده از انسولين کارآمدتر مي‌شود .

محققان دانشگاه هاي «باث»و «بيرمينگهام» انگليس در اين مطالعه افراد را به دو گروه تقسيم کردند؛ به مدت 6 هفته يک گروه پيش از ورزش و گروه ديگر پس از ورزش صبحانه خوردند. همه شرکت‌کنندگان نيز قبل از ساعت 8 شام ‌مي‌خوردند.

ورزش‌ها نيز شامل سه بار در هفته دوچرخه‌سواري و هر بار به مدت 50 دقيقه و با نظارت يک محقق بوده است. هم‌چنين هيچ قاعده‌اي در مورد رژيم غذايي اين افراد غير از محدوديت زماني صبحانه و شام وجود نداشت.

اين مطالعه نشان داد که عضلات افراد گروهي که که پيش از صرف صبحانه ورزش مي کردند، نسبت به افرادي که پس از صرف صبحانه ورزش مي کردند، نسبت به انسولين حساس تر بود. اين به آن معني است که اين افراد براي کاهش سطح قند خون به مقادير کمتري انسولين نياز دارند که اين امر به اصطلاح «حساسيت نسبت به انسولين» خوانده مي‌شود.

افرادي که حساسيت پاييني نسبت به انسولين دارند که به آن «مقاومت نسبت به انسولين» گفته مي‌شود به مقادير بيشتري انسولين نياز داشته و ممکن است دچار ديابت شوند. اين افراد هم‌چنين مي‌توانند به مشکلاتي مانند فشار خون بالا و کلسترول بالا نيز مبتلا شوند.

به گفته متخصصان افرادي که حساسيت بيشتري نسبت به انسولين دارند، کمتر در معرض ابتلا به ديابت نوع دو و افرادي که نسبت به انسولين مقاومت دارند، بيشتر در معرض خطر ابتلا به اين بيماري قرار دارند.

اگر چه هر دو گروه در اين مطالعه به يک ميزان وزن کم کرده و به يک ميزان به تناسب اندام دست يافتند اما حساسيت نسبت به انسولين در گروهي که پيش از صرف صبحانه ورزش مي‌کردند، بيشتر تقويت شده بود.

اين مطالعه هم‌چنين نشان داد که عضلات افرادي که در گروهي قرار داشتند که قبل از صرف صبحانه ورزش مي کردند، پروتئين‌ هاي کليدي بيشتري براي انتقال گلوکز از جريان خون به عضلات داشتند. اين افراد هم‌چنين دو برابر بيشتر از گروهي که پس از صبحانه ورزش مي‌کردند، چربي‌سوزي داشته‌اند. اين به آن معنا است که چربي بيشتري را به عنوان سوخت مصرف مي‌کنند، زيرا سطح انسولين آن‌ها پايين‌تر است.


 پوکي استخوان، سومين عامل مرگ‌ومير 

بيماري پوکي استخوان يا استئوپورز سومين عامل مرگ‌ومير بعد از بيماري‌هاي قلبي و عروقي و سرطان‌ها در عصر حاضر است و ارتباط تغذيه و بيماري پوکي استخوان بيشتر مربوط به بحث پيشگيري است تا درمان.

استخوان بافت زنده اي است که از ساختار پيچيده اي برخوردار است، در اين بيماري مقدار توده استخواني کاهش مي‌يابد و استخوان شکننده مي‌شود به طوري که باکوچک‌ترين ضربه اي به راحتي مي‌شکند، بيماري پوکي استخوان بيماري خاموش، پيش رونده و در عين حال قابل پيشگيري و درمان است.

تغذيه نامناسب، شرايط زندگي، مشکلات فيزيولوژي بدن، ورزش نکردن و افزايش سن از جمله عوامل کاهش توده استخوني هستند، هر کدام از اين فاکتورها زماني که از سير طبيعي خود عبور کرد، فرد به آستانه ابتلا به پوک استخوان نزديک مي شود، غالبا عارضه پوکي استخوان در دوران کهنسالي بروز ميکند و فرد را در معرض خطر شکستگي قرار ميدهد که از اولين نشانههاي آن مراجعه بيمار با اظهار درد در اکثر نقاط بدن، ضعف در اندام و درد کلي بدن است.

بيماري پوکي استخوان قاتل خاموش محسوب ميشود زيرا معمولا علامت مشخصي ندارد و معمولا تا زماني که عارضه جدي مانند شکستگي استخوان رخ ندهد، ممکن است فرد بيمار اصلا اطلاعي از بيماري خود نداشته باشد، بيشترين خطر شکستگي در پوکي استخوان متوجه رانها، لگن، مهره‌ها و ساعد است.

شکستگيهاي ران و نيز ستون فقرات ميتواند با ايجاد درد، محدوديت فيزيکي و اجبار به تغييراتي در شيوه زندگي و يا حتي مرگ منجر شود، بايد افرادي که هنوز مبتلا به پوکي استخوان نشده اند ولي درصدد احتمال ابتلا به اين بيماري قرار دارند، مورد درمان قرار گيرند.

پوکي استخوان شايع ‌ ترين بيماري متابوليک استخوان محسوب مي‌شود، اهميت پيشگيري از آن را مورد توجه قرار داد ، درمان اين بيماري هزينه‌هاي مادي و معنوي فراواني را به خانواده ها و سيستم سلامت کشور تحميل مي کند، اگر چنانچه روند عادي را درنظر بگيريم به الطبع سن يکي از مهمترين، غير قابل درمان ترين و غير قابل تغيير ترين عوامل ابتلا به پوکي استخوان است.

شيوه زندگي مي تواند اثرات زيادي بر سلامت استخوان ها داشته باشد؛ بنابراين هر چه در سن پايين ذخيره توده استخواني بيشتر باشد، در سنين بالا از استخوان هاي قوي تري برخوردار خواهيم بود، بالا بردن توده استخواني در سنين جواني را را ه حل موثري براي کاهش موارد ابتلا به پوکي استخوان در سنين پيري ذکر کرد و استفاده از کلسيم، ويتامين Dو ورزش کردن را سه عامل اصلي در بالا بردن تراکم استخواني است.

عوامل تغيير پذير تا ميزان قابل توجهي مي تواند به بالا بردن سطح فاکتورهاي مطلوب در راستاي پيشگيري از ابتلا به بيماري پوکي استخوان به ما کمک کنند، ورزش بهترين روش‌ براي افزايش تراکم استخوان و جلوگيري از پوکي استخوان است، يادآور شد: افرادي که به صورت مداوم ورزش مي‌کنند کمتر در سنين بالاتر دچار اين بيماري مي‌شوند.

درباره نحوه ابتلا به اين بيماري گفت: بعد از30 سالگي که استخوان‌ها به حداکثر تراکم خود مي‌رسند، شروع به تحليل رفتن مي‌کنند و اگر تا قبل از اين سن افراد فعاليت ورزشي مناسب و جذب کلسيم کافي داشته باشند، کلسيم جذب شده قابل جبران خواهد بود و خطري براي فرد ندارد، در غير اين صورت به تدريج استخوان‌ها شکننده و آسيب‌پذير مي‌شوند.

تعميم و اشاعه فرهنگ ورزش کردن در سطح جامعه نيازمند يک عزم ملي و آگاهي اجتماعي است، مطئنا اگر مردم بدانند به چه ميزان خطر ابتلا به پوکي استخوان تهديدشان مي کند حتما زماني را در برنامه روزانه مثل غذا خوردن و خواب به ورزش اختصاص مي دهند.

مصرف شير و لبنيات در پيشگيري از عارضه پوکي استخوان بسيار موثر است و در افراد بالغ مصرف 40 گرم پنير، يک ليوان شير و يک ليوان ماست در روز مي تواند نيازهاي روزانه افراد به کلسيم را تامين کند، قرار دادن دست تا آرنج در مقابل نور مستقيم آفتاب، به ميزان روزانه 10 تا 15 دقيقه، از جمله روش هاي کمک کننده در پيشگيري از پوکي استخوان است.

مواد غذايي از گروه لبنيات، ماهي و تخم مرغ براي پيشگيري از پوکي استخوان مؤثر است و در معرض نور خورشيد قرار گرفتن نيز تا حدودي باعث تأمين ويتامين دي شده و کلسيم مواد غذايي و و نور آفتاب؛ وارد جريان خون و به استخوان‌ها مي‌رسد.

مصرف هفته‌اي دو مرتبه غذاي دريايي شامل ماهي و ميگو در تامين ويتامين D بدن مؤثر است، بدن کودکان و بچه هاي کوچک و همچنين افراد سالمند نياز بيشتري به دريافت ويتامين D دارد بنابراين به اين افراد توصيه مي شود علاوه بر رعايت رژيم غذايي مناسب و قرار گرفتن در معرض تابش مستقيم نور خورشيد از قرص هاي مکمل ويتامين D هم استفاده کنند.

عليرضا رجايي- فوق تخصص روماتولوژي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي


 بيشتر بدانيم 

ارتباط فعاليت بيش از اندازه مغز با کوتاهي عمر

تهران- ايرنا- نتايج يک پژوهش جديد نشان داد که فعاليت بيش از اندازه سيستم عصبي مغز مي‌تواند به تسريع پيري و کاهش طول عمر انسان منجر شود.

به گزارش پايگاه اينترنتي «مديکال ديلي»، پژوهشگران موسسه بلاواتنيک دانشکده پزشکي هاروارد براي اثبات فرضيه خود از بافت مغز بيش از صدها سالمند فوت شده که مغز خود را براي تحقيقات پزشکي اهدا کرده بودند، نمونه‌برداري کردند.

هدف از اين کار تحليل الگوي بيان ژني پروتئيني به نام REST بود که برانگيختگي عصبي را تنظيم مي‌کند. اين پروتئين پيش‌تر با ايجاد بيماري آلزايمر ارتباط داده شده بود اما پيوند آن با کاهش مرگ و مير چيز جديدي است.

در اين مطالعه مغز افرادي که پيش از اواسط 80 سالگي مرده بودند با آن‌ها که تا 100 سال يا بيشتر عمر کرده بودند، مقايسه شد. تفاوت‌هاي عمده‌اي ميان اين دو دسته وجود داشت از جمله آن که پروتئين عامل برانگيختگي عصبي در افرادي که در بازه 60 تا 80 سالگي فوت کرده بودند، نسبت به گروه دوم بيان ژني بالاتري داشت.

نتايج نهايي اين پژوهش نشان داد که فعاليت بيش از اندازه سيستم عصبي مغز بر طول عمر يک فرد، در سطح مولکولي، تاثيرگذار است.

جزئيات اين مطالعه در مجله Nature منتشر شده است.

رئيس انجمن گلوکوم ايران:

800 هزار ايراني مبتلا به آب سياه

از بيماري خود خبر ندارند

تهران- ايرنا- رئيس انجمن گلوکوم ايران، با اشاره به بي علامت بودن بيماري آب سياه (گلوکوم)، گفت: حدود 800 هزار نفر در کشور از ابتلا به بيماري چشمي آب سياه خود خبر ندارند.

به گزارش روز دوشنبه انجمن چشم پزشکي ايران، حيدر اميني افزود: گلوکوم اولين علت نابينايي غيرقابل برگشت و سومين علت عمده نابينايي در جهان است، به اين مفهوم که اگر به موقع درمان نشود، منجر به نابينايي مي شود و ديگر درمان پذير نيست.

استاد دانشگاه علوم پزشکي تهران با بيان اينکه بيماري گلوکوم فاقد علامت است، اظهار داشت: متاسفانه تا مراحل آخر بيماري، فرد نمي داند که مبتلا شده و بهتر است افراد بالاي 50 سال حتما به چشم پزشک مراجعه کنند تا چنانچه مبتلا به گلوکوم هستند، بيماري آنها به موقع تشخيص داده شده و منجر به نابينايي نشوند.

وي در ارتباط با اينکه کدام افراد بيشتر در معرض ابتلا به گلوکوم هستند، ادامه داد: افرادي که بستگان درجه يک آنها به اين بيماري مبتلا هستند، کساني که نمره عينک طبي آنها بالا است، چه نزديک بين و چه دوربين و آنهايي که سن بالايي دارند و افرادي که سابقه ضربه شديد به چشم داشته اند و مصرف کورتن دارند، چه به صورت سيستميک و قطره چشمي، از جمله افرادي هستند که بيشتر در معرض ابتلا به گلوکوم قرار دارند.

استاد دانشگاه علوم پزشکي تهران، اضافه کرد: اين افراد بايد حتما به چشم پزشک مراجعه کنند و از طريق اندازه گيري فشار داخل چشم و داده هاي تشخيصي ديگر، بيماري آنها تشخيص داده شود و براي پيشگيري از آب سياه، بهتر است افراد بالاي 60 سال هر سال به چشم پزشک مراجعه کنند.

آب سياه يکي از علل اصلي نابينايي دائمي است که بيش از 12 ميليون نفر در سراسر جهان به آن دچار هستند. در فرد مبتلا به گلوکوم، فشار مايع درون چشم افزايش مي‌يابد و چشم آسيب مي‌بيند. علائم اين بيماري متفاوت است، اما مي‌تواند شامل از دست دادن بينايي محيطي، تاري ناگهاني و درد چشم باشد. از آنجا که آب سياه به صورت آهسته و تدريجي صورت مي‌گيرد، بسياري از مردم نمي‌دانند که بينايي آنها رو به وخامت نهاده و هنگامي متوجه قضيه مي‌شوند که خيلي دير شده است. اگر گلوکوم درمان نشود، گسترش يافته و بينايي را به طور کامل از بين مي‌برد. اما با رعايت صحيح بهداشت چشم مي‌توان از ابتلا به اين بيماري جلوگيري کرد.