تاریخ 1396/10/23 - سایت های دیگر ارتباط با ما درخواست اشتراکآرشیوشناسنامهصفحه اصلی
نسخه شماره 4674 برو جستجو جستجوی پیشرفته  



 هدر رفت آب بحران غير قابل انکار! 

با افزايش جمعيت و افزايش تقاضاي آب، موضوع پايداري مصرف آب در نهايت در گرو تطبيق رفتار انسان با چرخه آب است، جوامع انساني نيازمند آنند كه قابليت خود را در مديريت استفاده از آب، چنان فراگير و منسجم توسعه دهند كه كيفيت و كميت آب مصرفي انسان اكوسيستم‌هاي تامين‌كننده‌اش حفظ شود.

آب به عنوان منشاء حيات و زير بناي رشد توسعه به رغم ارزش و اهميتش در بسيار موارد به طور بيهوده و ندانسته تلف مي‌شود و اين درحالي است كه رشد روز افزون جمعيت، استفاده‌ي صحيح از منابع آب موجود را طلب مي‌كند، چرا كه كمبود آب بزرگترين مانع توسعه است. با توجه به اينكه كشور ما در كمر بند خشك جهان قرارگرفته و ميزان بارندگي آن يك سوم متوسط جهاني است و دوره‌هاي خشكسالي بر اساس سوابق به كرات اتفاق مي‌افتد، لذا بر اساس اين ويژگي‌ها طلب مي‌كند كه با قبول اين وضعيت در جهت استفاده‌ي بهينه از آب گام‌هاي موثري را برداريم و طبيعي است كه اقدام‌هاي مناسب، مانع بروز خسارت‌هاي گسترده و قابل توجه شود.

برنامه ريزي در جهت كاهش و وابستگي كشور به آب و بهينه كردن مصرف آب امكان پذير خواهد بود، در بخش شهري با الگوي مصرف و استفاده از تجهيزات مناسب، در بخش صنعت با بازيافت و استفاده مجدد از آب و در بخش كشاورزي با بالابردن بازده ي آبياري ميزان وابستگي به آب را مي توان كاهش داد، دولت و كاربران عمده ي آب بايد به مسئله افزايش كارايي در مصرف آب اولويت بالايي دهند. بايد از ابزارهاي اقتصادي و به خصوص سياست‌هاي قيمت‌گذاري استفاده شود، به زير ساخت‌هاي شهري بايد توجه ويژه كرد، همچنين به آبياري بايد توجه ويژه و براي ترغيب ايجاد فناوري بهتر، انگيزه‌هاي اقتصادي بوجود آورد. مي بايست مديريت را بهبود بخشيد، هدررفت راحذف كردو قبل از فكركردن به طرح‌هاي پرهزينه ي جديد، شبكه‌هاي توزيع فرسود و قديمي آب را اصلاح و تقويت كرد. با گرفتن هزينه كامل آب مصرفي از مصرف كننده، كارايي بيشتري را در تخصيص آب و مصرف آن مي‌توان به كار بست. هزينه‌هاي كامل شامل هزينه‌هاي ساخت و نگهداري سيستم‌هاي تامين آب، هدر‌رفت‌هاي حين توزيع، انشعابات غير مجاز، اصلاح و بازسازي شبكه‌هاي فرسوده و ساير مواردي‌كه حفظ آنها براي تامين كيفيت و تنظيم جريان آب ضرورت دارد، با عرضه مناسبي از آب رايگان از صدمه‌هاي اين تدبيرها به اعضاي كم درآمد جامعه مي‌توان جلوگيري كرد، بر موضوع مصرف مجدد آب مي‌بايد تاكيد بيشتري گذارد به خصوص از فاضلاب‌ها بايد بيشتر استفاده كرد فناوري اين كار هم در حال حاضر موجود است. استفاده از آن را به خصوص در مناطقي كه سيستم فاضلاب ندارند مي بايست مورد حمايت قرار داد. بازيافت آب در مراكز صنعتي نه تنها نياز وابستگي كامل آنها را به منابع اوليه اش كاهش مي‌دهد، بلكه از آلودگي آب‌هاي سطحي و زير زميني نيز جلوگيري خواهد كرد.

از سوي ديگر استانداردهاي كيفيت و كميت آب براي كاربرهاي مختلف از جمله ساختار و عملكرد اكوسيستم‌ها بايد مشخص شود. استانداردهاي كيفيت مي‌بايست ضرورت حفظ و سلامت انسان را در نظر بگيرد. همچنين اقدام‌هايي نظير دفن زير زميني زباله‌ها و ساير آلايندهاي بالقوه كه بر كيفيت آب تاثير نامطلوب دارند بايد به گونه‌يي كنترل شود كه آب‌هاي آلوده شده كيفيت آب زير‌زميني را پايين نياورد وروان آب‌هاي سطحي آنها كيفيت آب رودخانه‌هارا تباه نسازد.

آقاي احمدي شهروند سمناني در اين زمينه کمبود آب به خبرنگار پيام گفت:" بله، بارها در روزنامه‌ها
و سايت‌ها در مورد کمبود آب خوانده ام. گهگاهي هم در اخبار صدا و سيما حرف‌هايي زده مي‌شود. "

محمد علي احمدي در ادامه مشکل کمبود آب را داراي چند وجهه دانست و توضيح داد:" خب چيزي که هميشه در خبرها مي‌آيد، مسئله صرفه‌جويي است که کاملا درست است. ما مردم هنوز بلد نيستيم درست مصرف کنيم. مثلا خود ما در خانه، 10 بار مي گويم موقع مسواک زدن يا شستن ظرف‌ها شير آب را باز نگذاريد، بچه‌ها دو بار گوش مي دهند 10 بار گوش نمي دهند. اين مسئله فرهنگي است. بايد ببينيم، چه بر سر خانواده‌هاي ما آمده که حرف منِ پدر به گوش بچه نمي رود چه برسد حرف يک مسئول دولتي!"

وي در خصوص اصلاح الگوي مصرف نيز ابراز داشت: "قطعا، اگر درست مصرف کنيم هم آب به اندازه کافي هست و هم ديگر نعمت‌هاي خدا. اما وقتي افسارگسيخته مصرف مي‌کنيم همين مي‌شود که مي‌بينيم البته كشور ايران به عنوان يكي از كشورهاي واقع در كمربند خشك كره زمين با مشكل كم آبي مواجه مي باشد رشد فزاينده ي جمعيت و نياز به دسترسي آب و سالم و بهداشتي و محدويت منابع آب به عنوان اصلي ترين نياز جامعه مساله كم‌آبي بسيار جدي فراروي كشور قرارداده است که بايد به اين نکته خيلي توجه کنيم و با تاکيد بر اين موضوع به فکر فرزندان خود در آينده باشيم. "

احمدي همچنين در آخر نيز بيان کرد: "مشکل. فرهنگ مصرف ما است. آب لوله کشي ما با آب معدني که ليتري ميخريم 1000تومان چه فرقي داره؟ به نظر بنده هيچ فرقي نداره هردوتاي آنها قابل شرب هستند. آب لوله‌کشي هم ارزان به دست ما ميرسه و هم اينکه پولش را يک ماه بعد پرداخت مي‌کنيم. ولي ديگري را بايد نقد و گران خريد. هموطن گرامي، شمايي که به خاطر شستن يک ماشين حداقل صدها ليتر آب هدر ميدهي ازاين به بعد با آب معدني بشور هيچ فرقي باهم ندارند فقط بايد حدافل ليتري هزار تومان براي آب معدني هزينه پرداخت کنيد. به نظر بنده همانند کشورهاي خارجي آب تصفيه و قابل شرب بايد جداي از ساير مواردمصرف مثل مصارف خانگي مصرف صنايع و بعضي کارخانجات باشد تا اين مشکل به تدريج در فرهنگ ما مرتفع شود. "

خانم کيواني دبير دبيرستان درباره بحران آب مي گويد:" در اين سال‌هاي اخير هم خاورميانه درگير بحران جنگ، تروريسم و سلفي‌گري بوده، درحالي‌که ايران هم در مرکز آن قرار داشته، اما به لطف فعاليت‌هاي امنيتي و اطلاعاتي، ايران جزيره‌اي امن در وسط خاورميانه بوده است. اما مشکلات آب ايران هم در وجه مصرف نمود دارد و هم در وجه توليد. در وجه مصرف، از آبياري غيربهينه کشاورزي و مکان‌يابي غلط صنايع آب‌بر، تا اتلاف براثر نشت لوله‌هاي شهري مشکل داريم. در وجه توليد نيز از باروري ابر و تصفيه آب دريا، تا بازيافت فاضلاب نيازمند برنامه‌ريزي هستيم. بالطبع بحران آب با راهبردهاي امنيتي و اطلاعاتي حل نمي‌شود. نحوه دفاع و مقابله در اين جنگ متفاوت خواهد بود. "

کيواني در ادامه توضيح داد:" در کشاورزي، آبياري غرقابي بيشترين اتلاف آب را دارد، هم از نظر تبخير سطحي، هم از جهت جذب در زمين. علاوه‌بر آن، اين روش آبياري با شستن کود و سموم دفع آفات نباتي، منابع زيرزميني آب را آلوده مي‌کند. نيتروژن موجود در کود رشد جلبک در درياچه‌ها را افزايش مي‌دهد که موجب کاهش اکسيژن آب و مرگ ماهي‌ها مي‌شود. آبياري باراني نيز اتلاف زيادي دارد. بهينه‌ترين آبياري، آبياري قطره‌اي با شلنگ‌هاي روي زمين است، اما مرسوم‌ترين آبياري در کشاورزي ايران غرقابي‌ است. به همين دليل هم درحالي‌که در جهان ميانگين مصرف آب ازسوي بخش کشاورزي 80 درصد است، در ايران بخش کشاورزي قريب به 95 درصد کل آب کشور را مصرف مي‌کند. "وي راه حل بحران آب را نيز توصيف کرد و گفت:" راه‌اندازي صنايع تصفيه آب يا بازيافت آب، با دستور و ابلاغ و برنامه پنج‌ساله محقق نمي‌شود. براي افزايش بازده آب، انگيزه اقتصادي لازم است. انگيزه اقتصادي را بازار آزاد ايجاد مي‌کند. به‌جاي کارگروه و آيين‌نامه، به يک بازار آب و حقوق تعريف شده مالکيت آب نيازمنديم. "

کيواني همچنين در آخر افزود:" در طول هشت‌سال دفاع مقدس که عراق به پشتيباني دنيا رو درروي ما قرار گرفت، با موشک و تانک و هواپيماهاي جنگنده مورد هدف قرار مي‌گرفتيم. در جنگ بعدي اما، سلاح مرگبار آب خواهد بود. به جاي بمب، ما را با تشنگي هدف خواهند گرفت. ابزار دفاعي اين جنگ توليد وافر آب از منابع متنوع و مصرف بهينه است، اما افزايش عرضه آب و بهينه شدن مصرف آن تنها با واقعي شدن قيمت مقدور است. شکل گرفتن بازار آب موجب کشف قيمت حقيقي آب مي‌شود. وقتي قيمت حقيقي آب کشف شد، در مکان‌يابي صنايع بيشتر دقت خواهد شد تا آب باارزش تلف نشود. وقتي قيمت حقيقي آب کشف شد، نسبت به نشت لوله‌ها حساس‌تر خواهيم بود. اما از اينها مهم‌تر، وقتي قيمت حقيقي آب کشف شد، مهندسان خلاق بخشي از منابع بخش خصوصي را در مسير توليد بهينه آب از دريا و رساندن آن به محل مصرف به‌کار خواهند گرفت. در تجهيز براي جنگ آب، درنگ جايز نيست. "

فرامرز ساعدپور يکي ديگر از هم استاني‌ها در زمينه بحران آب مي‌گويد:" بي شک افزايش جمعيت کشور در يک سده‌ي گذشته تاثير فراواني در مصرف آب داشته است و اين امر در کنار خشکسالي يکي از عوامل موثر بر تنش بي آبي در کشور است. تنها افزايش جمعيت نيست که نقش مهمي در شيوع بحران آب در کشور دارد؛ بلکه خشکسالي‌هاي پي در پي نيز در بروز اين بحران بي تاثير نبوده اند. البته مديريت ضعيف بر منابع آبي و استفاده از روش‌هاي سنتي آبياري در کشور يکي ديگر از دلايل شکل گيري بحران آب است. "

ساعدپور دانشجوي جوان سمناني در ادامه ابراز داشت:" براي حل هر بحراني نياز به يک سري از راهکارها و برنامه ريزي‌هاي دقيق است؛ اين راه حل‌ها عبارتنداز: مجموعه‌ي عملياتي که به وسيله ي سازمان‌هاي دولتي، خصوصي و مردمي در رويارويي با بحران با هدف تقليل خسارت و ضايعات، عادي‌سازي شرايط و باز گرداندن به حالت پيش از بحران صورت مي گيرد. با توجه به اينکه آب يکي از زيرساخت‌هاي اصلي توسعه ي پايدار در بخش‌هاي مختلف اقتصادي و اجتماعي محسوب مي‌شود، تنش و بحران‌هاي آبي در کشور نمي تواند تاثير مخربي بر برنامه‌ريزي‌هاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي داشته باشد. لذا لازم است مسوولان دولتي، تشکل‌هاي مردم نهاد و رسانه‌هاي مختلف، برنامه‌هايي را تدوين کنند که ميزان مصرف آب جامعه را به سمت متعادل هدايت کند. يکي از طرح‌هايي که کارشناسان امروز از جمله معاون رييس سازمان محيط‌زيست از آن به عنوان راه حلي براي جلوگيري از بحران آب نام مي‌برند بحث استفاده از آب مجازي است. طبق آمار منتشره بيشتر از 80 درصد آب کشور در بخش کشاورزي مصرف مي‌شود و اين مقدار آب در کشت هر محصول متفاوت است؛ با اجرايي شدن طرح آب مجازي مي توان محصولاتي که داراي بالاترين ميزان مصرف آب هستند از کشت يا توليد کنار گذاشته يا خارج از کشور تهيه شوند. "

وي در ادامه نيز گفت: "تنها صرفه‌جويي در مصرف آب بخش کشاورزي نيست که مي‌تواند ما را از بحران آب خارج کند؛ زيرا در بسياري از مواقع مصرف آب مصرفي در حوزه‌ي شهري و خانگي داري ميزان بالايي است. در بسياري از مناطق شهري لوله‌هايي‌هايي براي سيستم آب شهري نصب شده است که فرسوده هستند و اين خود سبب از دست رفتن مقادير زيادي از آب مي‌شود. بنده خودم ساکن منطقه نوابيه سمنان هستم و اين موضوع را بارها شاهد بوده ام که در يک ماه شايد تا دو بار لوله اين منطقه ترکيدگي داشته و هدر رفت بالايي در آب رخ داده است و جاي تاسف دارد که اين موضوع مورد توجه مسئولين نيست. "

ساعدپور در آخر نيز گفت: "يکي از راه حل‌هايي که به نظرم ساده و ممکن مي آيد توجه به بخش صنعت و به روز کردن آن است که مي‌تواند نقش مهمي در کاهش مصرف آب داشته باشد زيرا در بسياري از صنايع و کارخانه‌هاي کشور هنوز براي خنک نگه داشتن سيستم‌ها از آب استفاده مي‌شود و اين امر خود باعث هدر رفتن آب مي‌شود. "

آقاي مفيدي اصل در زمينه بحران آب مي گويد:" سال‌هاي زيادي است که به دليل کاهش بارندگي در کشور، آژير خطر بحران کمبود آب به صدا در آمده است اما با اين حال عده اي از مردم اين بحران را باور ندارند و بر اين عقيده هستند زماني که با بارش باران و برف، سد‌ها پر مي شوند، بي شک مشکل کمبود آب نداريم. "

مفيدي در ادامه ابراز کرد:" اين در حالي است که مشکل کمبود آب در سمنان، تهران و ديگر شهرهاي کشور جدي است و با بارش‌هايي که در فصل‌هاي مختلف اتفاق مي افتد اگرچه برخي از سدها پر مي‌شود، اما پر شدن اين سدها نشان از رفع بحران آب نيست چراکه بسياري از قنات‌هاي ما به دليل استفاده زياد، در سال‌هاي گذشته خشک شده‌اند. " وي نيز با بيان اينکه عوامل زيادي از جمله مديريت نادرست، مصرف بيش از حد، لوله‌هاي پوسيده و غيره
مي تواند در کاهش آب شهر سمنان دخيل باشد، گفت:"براي خروج از بحران آب بايد به دنبال راهکار جدي بود، چراکه در غير اين صورت بايد منتظر عواقب جبران‌ناپذيري باشيم. معجزه که نمي‌توان کرد. ايراني‌ها بيشتر از سرانه مردم کشورهاي پرآبي که سرانه آب‌شان پنج هزار مترمکعب است، آب مصرف مي‌کنند و تا وقتي که اين ديدگاه و الگوي مصرف ما تغييرنکند، کاري نمي‌توانيم بکنيم و بايد تمام اين مسائل را به جان بخريم. "

آقاي مفيدي اصل در آخر به خبرنگار پيام گفت: "مشکل به دو بخش عمده تقسيم مي‌شود اول مسوولان دوم مردم، مسوولان بايد از مدارس گرفته تا دانشگاه‌ها وحتي صدا وسيما به مردم مرتب آموزش دهند که ايران جز مناطق خشک زمين است وتمام آب‌هاي زير زميني رو به اتمام است بايد پوسترهاي بزرگ توسط شهرداري در سمنان نصب شود. دوم متاسفانه کم کردن زمينهاي زير سطح کشت وتغيير روشهاي آبياري و نوع محصولات است، مثلا انگور را جانشين سيب کنيم و دولت بجاي اين يارانه بي حاصل که در تمام اين سال‌ها داده است مي‌تواند رو‌ش‌هاي آبياري قطره‌اي را جانشين کند، يا در روستاها مواد اوليه صنايع دستي را در اختيار روستاييان براي کسب درآمد قرار دهد همچنين در مورد مردم متاسفانه بسياري هنوز متوجه عمق فاجعه نيستند با آب شرب ماشين مي‌شورند يا در آپارتمان‌ها هر هفته پارکينگ را با شلنگ آب بجاي جارو تميز مي کنند. "

در آخر مهندس مجيد بيگي در اين خصوص مي گويد:" اگر بخواهيم براي بحران تعريفي در نظر بگيريم، بايد اشاره کرد که تعاريف بسيار متعددي در زمينه‌ها و رشته‌هاي مختلف برايش تعريف شده است. يک تعريف آن است كه زماني که يک پديده به شرايطي برسد که بايد تصميم‌هاي مهم در بازه‌هاي زماني بسيار کوتاه گرفته شود، آن پديده به بحران رسيده است. بر اين اساس، در اين شرايط برخي مديران و سياست‌گذاران ادعا مي‌کنند که شرايط بحراني است و فرصت تفکر و مطالعات جدي نداريم. چون وضعيت بحراني است، بايد سريعا و در مدت کوتاهي کاري انجام دهيم که مکرر در کشور نمونه‌ها و مثال‌هاي مختلف آن را شاهد بوده‌ايم که اين مي‌تواند هم مثبت باشد هم منفي. اما يک پديده زماني ‌که به‌عنوان بحران شناخته مي‌شود، چند ويژگي کلي دارد: اولين ويژگي‌ بحران‌ها اين است که غيرقابل پيش‌بيني هستند. ويژگي دوم آنها اين است که ديناميک و پويا بوده و ايستا نيستند. ويژگي مهم سوم آن است که بحران‌ها، ماندگار نيستند و شرايط اضطراري دارند. بنابراين موقت و گذرا هستند. فرض کنيد کسي مي‌گويد يک تا دو ماه است که دچار بحران روحي شده است. اين پذيرفتني است اما کسي که قريب به 15 سال است که اين مشکل را دارد، نمي‌تواند بگويد من «بحران» روحي دارم و اين فرد از مسئله بحران گذر کرده و به مراحل حادتر رسيده است. ويژگي چهارم، عدم قطعيت است. اگر يک پديده، مجموع اين ويژگي‌ها را داشته باشد، مي‌توانيم بگوييم اين پديده، به‌عنوان بحران مطرح شود و مي‌توانيم از رويکردهاي «مديريت بحران» براي مديريت آن استفاده کنيم. اما سؤال اصلي آن است که آيا «کمبود آب» لزوما به معناي «بحران آب» است؟ و يا رابطه بين «کمبود آب» و «بحران آب» چيست؟ "

مهندس بيگي حمکراني بد را عامل بحران آب مي داند و مي گويد:" آنچه کمبود منابع آب را به بحران آب تبديل مي‌کند، گزاره‌اي به نام سوءمديريت و حکمراني بد است. يعني کمبود منابع آب، لزوما بحران آب نيست. يک حلقه مفقوده بين اين دو هست. در اين زمينه مطالعات بين‌المللي متعددي صورت گرفته است. به‌عنوان نمونه، بانک توسعه آسيايي (ADB) هرساله چشم‌انداز کشورهاي آسيايي را تهيه و منتشر مي‌کند. بخش مهمي از اين مطالعات، بحث امنيت آبي در کشورهاي آسيايي را بررسي و واکاوي مي‌کند. از سال 2006 ميلادي اين چشم‌انداز هر سال منتشر مي‌شود. نتايج مطالعات و تحليل‌هاي عميق چشم‌اندازي که براي کشورهاي آسيايي صورت گرفته، اين را نشان مي‌دهد که کشورهاي آسيايي اگر با بحران آب مواجه شدند، به خاطر کمبود فيزيکي منابع آبي نيست. بلکه به خاطر سوءمديريت يا مديريت ضعيف آنهاست. به بيان ساده، اثبات همان گزاره که اين سوءمديريت است که باعث ايجاد بحران آب در کشورهاي آسيايي شده است نه کمبود آب. گزارش سالانه اين نهاد که در 2013 ميلادي نيز منتشر شد دوباره بر همين مسئله تأکيد مي‌کند که همان‌طور که در گزارشات سال‌هاي گذشته نيز اشاره شد يافته‌هاي مطالعاتي اخير نيز همچنان نشان مي‌دهد که اگر بعضي از کشورهاي آسيايي به‌ويژه کشورهاي در حال توسعه، با مسئله‌اي به نام بحران آب مواجه شوند، به خاطر کمبود فيزيکي منابع آبي نيست. بلکه به خاطر سوءمديريت است؛ بنابراين بايد بر اين مسئله کليدي دقت کرد که بين بحران آب و کمبود آب حلقه مفقوده‌اي به نام سوءمديريت هست؛ بنابراين عزيزان سياست‌گذار و طراح بايد بر اين مسئله تمرکز جدي کنند که چطور بايد اين حلقه مفقوده را درسياست‌گذاري‌ها و طراحي‌ها به‌ويژه در طراحي شهري و مديريت شهري به‌ويژه در بسياري از مناطق شهري که کمبود آب داريم، در نظر بگيريم که اين طراحي در بخش‌هاي مختلف در شهرها به بحران آب تبديل نشود. بنابراين همان‌طور که تأکيد کردم، جواب سؤال اول اين است که «بحران کم‌آبي» يک واژه علمي و پذيرفته‌شده‌ نيست. ما وقتي که کم‌آبي را به‌عنوان يک بحران قبول کنيم، بديهي است که راحت‌ترين راه‌حل آن، مديريت عرضه و تأمين منابع آب و جبران کم‌آبي است که سياست‌گذاري کشور را به سمت مديريت عرضه سوق مي‌دهد و اين همان مصيبت اصلي سياست‌گذاري بخش آب در کشور است که سال‌هاست گريبان‌گير ما شده است؛ علاوه‌براين، زماني که کم‌آبي را به‌عنوان بحران مي‌پذيريم، به دليل بحراني جلوه‌دادن آن، راهکار آن، مديريت بحران و تصميم‌گيري‌هاي عاجل و سريع و در بسياري مواقع بدون مطالعات کافي و جامع است که مجموع اينها مي‌تواند براي کشور شرايط بسيار نامناسبي را رقم بزند. "

وي در ادامه نيز بيان کرد:" يکي از تحفه‌هايي که به خيال عوام از نشانه‌هاي تمدن و فرهنگ به شمار مي‌رود، مصرف کردن است تا آنجا که مردم ما خانواده‌هاي پر مصرف و پرخرج را خانواده‌هايي با سطح بالا مي‌دانند؛ بنابراين کسي که بداند تنها ماده‌اي که نمي‌توان از خارج وارد کرد، آب است، مي‌داند که بايد آن را درست مصرف کند. ايران هميشه با کمبود آب روبه‌رو بوده، هست و خواهد بود. ما بايد خومان را آماده کنيم که با شرايط سخت‌تر از اين هم مدارا کنيم، چرا كه ميزان بارندگي منطقه ما، يک سوم ميزان بارندگي دنياست و کشاورزي مهمترين فعاليت ماست. به همين دليل، به آب بيشتري نياز داريم، چرا که 90% آب کشور صرف کشاورزي مي‌شود. يادمان باشد که جامعه‌اي که آب زياد مصرف مي‌کند، آب بيشتري هم آلوده مي‌کند. ما بهترين و گواراترين آب دنيا را داريم و با ندانم‌کاري و نداشتن برنامه درست، آن را به بدترين شكل تبديل مي‌کنيم. اين را نيز بايد اضافه کنم که صرفه‌جويي خساست نيست، بلکه استفاده بهينه و به اندازه نياز است.
مورد ديگر صرفه‌جويي در برخي ادارات است. در بسياري از ادارات و سازمان‌ها به دليل داشتن فضاي سبز مصرف آب بي‌رويه است و هيچ تعهدي در قبال صرفه جويي آب ندارند و اين يک مشکل جدي است. "

مهندس بيگي درباره اين‌که به چه وسيله مي‌توان مصرف آب را کاهش داد، مي‌گويد: فرهنگ مهمتر از خود صرفه‌جويي است. ما فرهنگ صرفه‌جويي نداريم، صرفه‌جويي نکردن تجدد و تمدن نيست، عين بي فرهنگي است. " وي در آخر ادامه وضعيت آب کشور را بسيار نگران‌کننده بيان کرد و افزود: "هر روز با برداشت بي‌رويه از منابع زيرزميني، آب شيرين در حال اتمام و از سوي ديگر، در حال شور شدن است و تنها با احداث آبخيزداري و ايجاد سد، مي‌توان بر مشکلات پيروز شد، زير با اين برداشت بي‌رويه منابع زيرزميني در مدت ده تا پانزده سال آينده، سفره‌هاي آب زيرزميني به پايان مي‌رسد. راه‌هاي استفاده رايج از آب اسراف غير قابل بخشودني است و بايد بگويم در مصرف آب امساک در مصرف، صرفه‌جويي يک اهيت دادن والا به اين نعمت الهي است. نکته ديگر آنکه تقريبا رخدادهاي مشارکت‌محور بر سر آب، دو برابر رخدادهاي تنش‌محور است؛ بنابراين نتيجه‌گيري اين است که برخلاف تصور ما که آب مي‌تواند عامل تنش باشد، ‌آب مي‌تواند عامل مشارکت باشد که اين مسئله کاملا به ساختار حکمراني و رويکردهاي مديريتي ما بستگي دارد."

مائده شريفي